Wat Leiden kan leren van een Andalusisch dorp

Puente-Genil. De kans is klein dat je het kent. Een dorp in Andalusië, Spanje. Zo ongeveer het formaat van Voorschoten qua aantal inwoners. Zoek je de toeristische aantrekkelijkheid van Puente-Genil op, dan slaat snel een licht wantrouwen toe. ‘Een kerk’ en ‘een karakteristiek centrum’; da’s echt van die reisgidsenlingo voor ‘niets te doen daar’.

Wij waren er een week en er dus inderdaad niet veel te doen. Het begon al slecht. Onze navigatie blééf ons maar naar een rotonde sturen; onze bestemming volgens haar. Wij zagen echter meer in het gereserveerde hotel als doel, zeker omdat het inmiddels na middernacht was geworden. Bijna geen mens op straat. Gelig natriumlicht uit de straatlantaarns. Maar nog steeds lekker warm.

Het hotel hebben we gevonden. Naast de kerk en het treinstation. Prima. Heel vriendelijk personeel – geen hele zin Engels sprekend – en een adequate kamer. Wel even wennen aan een Spaans ontbijt: geroosterd half pistoletje, olijfolie erop en geraspte tomaat. Gelukkig met handen en voeten duidelijk kunnen maken dat we in de categorie gasten horen voor wie dat wat magertjes is. Geen probleem: roomboter, honing, jam, plakjes kaas, voorverpakte broodjes, yoghurt. Het was er in een oogwenk.

DSC_0393

Zo’n dorp, dus. Echt niet uitzonderlijk.

De meeste tijd hebben we rondrijdend door Andalusië doorgebracht. In die bedwelmende geur van bloeiende sinaasappelbomen. Het is ongelooflijk wat geur voor invloed heeft, op jou, en op je waarneming van de omgeving. Ik ben nog meer dan ooit overtuigd dat ook een stad als Leiden aan de slag moet met vrucht- en fruitbomen, met bruikbaar groen als bramen en bessen.

Maar wat dat Puente-Genil dus ook heeft: een winkelstraat. In Leiden zijn we enorm trots op onze Breestraat – de Bree, op z’n idiootst de PC Hooft imiterend – en de Haarlemmerstraat, de langste winkelstraat van Nederland. Nou, ik zou maar een stuk bescheidener zijn, want Puente-Genil heeft een winkelstraat die net zo lang en eigenlijk langer is. Met op driekwart nog een parkeergarage ook.

Maar veel leuker. Waar Leiden de winkelstraten bijna heeft doodgeknuffeld door (verkeers)leven er weg te bannen, lééft hij in Puente-Genil. Het is grandioos daar mee te maken wat in Leiden wordt verfoeid. Er rijden, stapvoets, rijen auto’s door de straat en niemand lijkt er hinder van te hebben of zich aan te storen. Niet dat het auto-vriendelijk is: eenrichtingsverkeer, een smalle baan met hekjes ernaast, midden op de weg, en allerlei zijstraatjes die nog voorrang hebben óók. En op zaterdagavond? Dan zetten we gewoon die hele weg af.

Ongezond? Vast. Links en rechts van die weg zijn zo’n twintig terrassen te vinden. Volle terrassen, waar mensen met elkaar in gesprek zijn en opvallend weinig oog hebben voor de omgeving/straat. Ik vroeg me af wat we in Nederland op een terras doen, of dat net zo sociaal is als daar.

DSC_0380

Maar goed. De strekking van deze blogpost is eigenlijk dat we in Leiden toch echt eens met open ogen en eerlijk naar onze stad moeten kijken. Trots op een dikke boom op een eeuwenoude begraafplaats? Ik zag er in Sevilla meerdere die veel indrukwekkender zijn, in parken die het Singelpark doen verbleken tot wat het werkelijk is: een verhaal. Leiden maakt het zichzelf zo moeilijk. De lat wordt hoog gelegd, de ambitie enorm gemaakt. Maar veel te weinig wordt de stad en z’n inwoners nog gezien als huis van ons.

Puente-Genil wekte die indruk wél. Waar Leiden zo stug probeert ideaal te worden, leeft dat dorp. Het winkelaanbod is gevarieerd, doorsneden met kerken, ingangen van woningen. Misschien niet ideaal, nee. Maar misschien is dat ook helemaal niet het juiste doel.

2 thoughts on “Wat Leiden kan leren van een Andalusisch dorp

  1. Ik moet er niet aan denken dat er weer auto’s door de Haarlemmerstraat gaan rijden. De Breestraat is op zich al levendig genoeg met alle fietsers. Ben het met je eens dat het Singelpark overdreven is in vergelijking met vele andere niet-Nederlandse parken. Opvallend is ook dat in veel Spaanse steden veel meer kunst in de openbare ruimte staat. Dus een beetje Leidse bescheidenheid kan geen kwaad.

    • Eerlijk gezegd, is de Haarlemmerstraat ook net iets smaller😉 Da’s iets waar Leiden last van heeft: de hoofdstraten zijn het nét niet, te smal. Maken we in de Haarlemmerstraat toch de doorgaande fietsroute😉 Die kunst is inderdaad waar. Ik heb nog ergens een foto van kunstwerken op sloopmuren! Maar jullie ijveren met BiL toch wel gewoon door?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s