Rennen voor een beer?

Als rechtgeaard stadsbewoner ben ik slecht in het snel benoemen van flora en fauna. Deze blogpost begint dan ook met de waarneming van ‘twee heel leuke vogeltjes die stonden te trappelen naar wormen’. Ik blijf dat een mooi gezicht vinden: van die serieus bezig zijnde vogels met het beduvelen van wormen, om ze dan snel uit de grond te rukken en te verorberen. Het blijft me iedere keer een raadsel waarom die suffe wormen zich zo laten bedotten. Een beetje vogel ís toch niet zo zwaar dat-i echt substantiële trillingen kan veroorzaken?

Deze twee dus blijkbaar wel. Ik heb een half uurtje op het internet gezocht – dáár vind je immers alle antwoorden, mits je de juiste vraag weet te formuleren – en denk dat ik twee scholeksters bezig zag. Mijn zoekactie begon met ‘meeuw’, omdat dat in Leiden een vrijgevochten en vrijgevestigd typje is. Maar ik vond geen enkele meeuw met drie tenen en geen zwemvlies. De scholekster heeft die wel. Nu denk ik dus dat ik de kleur van de poten en snavel verkeerd had. Want, zoals gezegd, een stadsmens, hè.

scholekster-1

Het was dan wel een fascinerend gezicht, die trappelend-dansende diertjes, maar het was ook koud. Op de fiets schoot mij de gedachte binnen dat zij zich geen zier daarvan aantrokken en, zoals altijd, vooral bezig waren met ‘eten’ en dus leven. Terwijl wij, mensen, ons inpakten.

Hoe lang zouden we het volhouden zonder verpakking? Hoe lang zouden we kunnen leven op deze breedtegraad zonder kleding? Of, anders gesteld, zonder hulpmiddelen als kleding: hoe groot zou het gebied dan zijn waar ‘de mens’ kan (over)leven? Als je wilt, kun je ‘m ook herformuleren als iets als: wat als dieren kleding zouden hebben en zich konden losmaken van klimatologische beperkingen?

Nee, het is een hypothetische vraag, want wij hebben die mogelijkheden en zij niet. Maar ze maakt wel iets duidelijk wat járen voor de informatie(technologische) revolutie al werd vastgesteld: mensen maken eigenlijk geen schijn van kans op deze planeet. Het is dankzij een heel arsenaal aan beschermende maatregelen dat we er zijn gekomen en er nog steeds zijn. Het moment dat die wegvallen, zijn ook wij weg. Of weet jij hoe je moet overleven in de natuur, zonder hulpmiddelen als die eenvoudige lucifer laat staan het complexere vuurwapen? Of wat je wel en wat niet kunt eten? En moest je bij een aanval van een beer nu juist voor dood blijven liggen of hard brullen?

Iedere technologiedenker moet bij deze vraag hebben stilgestaan als-i z’n domein serieus neemt. Want juist technologie is de belichaming van de ángst voor de natuur en voor de planeet. Steden: het zijn op de keper beschouwd bolwerken tégen natuur, plekken waar menselijke ‘orde’ heerst en geen ‘natuurlijke chaos’, een woestijnnederzetting, een oase temidden van natuur.

Onze bescheidenheid en zelfkennis zijn eigenlijk beklagenswaardig, realiseer je je door die paar wormenzoekende vogels. Zíj redden zich wel.

10515706584_05f7f86195_b

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s