Gezwets over verantwoordelijkheid: Fyra en de ‘sorry-zegger’

Eigenlijk is het te gek voor woorden.

Zit je te kijken naar het tv-verslag van de Fyra-enquête en dan hoor je dat er eigenlijk niet één verantwoordelijke is geweest, maar een reeks. Achtereenvolgende bewindspersonen hebben boter op het hoofd, omdat ook zij delen van het debacle veroorzaakten. In de politiek is het echter (blijkbaar) zo dat alleen de toevallig laatste de pineut is: die treedt af of moet aftreden.

parlementaire_enquetecommissie_fyra_1_april_2015

De vraag die rijst, is die naar die gevolgen. Wie draagt welke gevolgen? Dat is zeer relevant, want de meeste voorgangers van barbertje leven nog, werken nog. Wacht. Ze werken nog?!

Misschien moet ik mijn vraag stellen aan hun huidige werkgevers. Wat vinden die er van dat hun personeel – onder ede bevraagd – wordt beoordeeld als misleidend, vaag of onvolledig informerend? Wat zegt dat over je personeelslid? Zo’n meneer Eurlings, nu IOC – ook onbezoedeld, zullen we maar zeggen; hij zou hebben ‘misleid’, waarom zou-i dat elders, bij jou niet ook doen? Zou je zo iemand niet eens vragen naar, of laten onderzoeken door een bedrijfsrecherchebureau op het punt van misleiden van jou. Een administratief medewerker met een veroordeling achter z’n naam vertrouw je immers ook niet zo makkelijk meer. Of wou je, werkgever, beweren van wel?

Het is uitermate storend dat politici zich zonder verantwoording uit de voeten kunnen maken. Men biedt de koning z’n ontslag aan en daarmee is de kous af. Wachtgeld wacht. En een nieuwe baan zal via de netwerken ook mogelijk zijn. Overigens geldt dit vooral voor bewindspersonen. Parlementariërs, zo schijnt, hebben het moeilijker een nieuwe baan te vinden.

Het zou niet moeten kunnen: een parlementaire enquête zonder (al te veel) gevolgen. Toch gebeurt het.

Wie zich verbaast over een slinkend vertrouwen in de politiek of het bestuurlijk vermogen in Nederland moet eens tot zich laten doordringen hoe het voor gewone burgers werkt. Zo gauw daar kan worden bewezen dat sprake is van opzettelijke misleiding – diefstal – volgt ontslag en juridische stappen. Ook als er al enkele jaren zijn verstreken, zijn die stappen nog mogelijk mits het vermeende delict ernstig genoeg is. Een budgetoverschrijding van €11.000.000.000 (elf miljard euro) lijkt toch ernstig genoeg.

anp-1000_32765198

Toch gebeurt er niets.

Maar nu moeten de dames en heren werkgevers van dergelijke politici zich ook eens gaan realiseren wat er op hén afstraalt. KLM kreeg daarna Eurlings, één van de sterkst veroordeelden, als boegbeeld. Boegbeeld, van wat? Van misleiding ten koste van alles? Is dat het beeld wat KLM wilde opbouwen? En wat te denken van de eerder genoemde loyaliteit. Aan wie of wat is zo’n Eurlings loyaal? En nu, bij het IOC?

Jorritsma, Netelenbos, De Boer, May-Weggen, Dijsselbloem, Eurlings, Mansveld: allemaal betrokkenen, waarvan het interessant is je eens af te vragen voor wie zij nu werken, wat ze nu doen (het is zó op te zoeken via het Internet). En of een gemiddeld Nederlands werknemer er zo genadig van af zou komen als-i fouten van dit kaliber zou maken. Ik denk van niet. En ik denk – daarom – dat ‘de gemiddelde Nederlander’ dit ook niet snapt. Dat je er zó makkelijk mee weg komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s