Waardeloos

En toch blijf ik het helemaal niets vinden. In het kwadraat zelfs, maar ja nul in het kwadraat blijft nul, hè.

Teamsportfinales die worden beslist door strafschoppen of vergelijkbare acties: nul komma nul, noppes, nada, niets. Triest vind ik het. Als niet-eens-groot-kijker-van-populaire-sportwedstrijden-en-ook-minder-tot-niet-populaire bekruipt me iedere keer weer vervangende machteloosheid.

Strijdend ga je ten onder of overwint. Eerlijk gezegd, lijkt me dat ook de bedoeling van wedstrijden. Zeker bij al die sporten die in Michels’ categorie “… is oorlog” – hij had het over voetbal – passen, zouden moeten eindigen op een (slag)veld met kapotgestreden matadoren.

Toch?

GREG V HEST KOTSENT OVER DE STREEP-RECHTS WORDT KAMIEL MAASE OPGEVANGEN

GREG V HEST KOTSENT OVER DE STREEP-RECHTS WORDT KAMIEL MAASE OPGEVANGEN

Da’s een veel beter passend beeld. Dat van tot het alleruiterste puntje van je uithoudingsvermogen gaan; da’s een echt titatengevecht, een gladiatoren-kijkspel. Bij voetbal zullen de doelmannen vast de laatst fitte op het veld zijn en dan de wedstrijd beslissen. Laat ik m’n doel leeg achter en trek naar de overkant, naar de vijand op; of wacht ik op die ene kans dat de overkant een leeg doel achterlaat en wij scoren? En op het tussenliggend veld liggen twintig spelers uitgeblust, als vissen naar adem snakkend, wil- en futloos te zijn, leidend onder hevige spierkrampen.

Zó ver hoeft ook weer niet. Maar ik heb echt serieus een hekel aan wedstrijden die via een shoot out worden beslist. Daar zit ik dan naar te kijken en denk: wat een eerloos eind. Ga dan liever sudden death spelen: de eerste die scoort, wint. En laat inderdaad conditie en vermoeidheid de bepalende factoren (kunnen) worden in plaats van strategisch-tactisch naar een shoot out toewerken (als je denkt dat dat voordelig is). Dat is zo schakerig.

Wellicht zit het wel ingebakken in teamsporten. Individuele sporters als schaatsers, atleten, marathonlopers: zij kunnen kotsend, zwalkend, duizelig over de meet gaan. Idioterie op de keper beschouwd, maar wél een ultiem en logisch gevolg van ‘competitie’, waarin winnen móet.

Maar ja, ik ben geen sporter. Laat staan topsporter, en al helemaal niet iemand die miljoenen verdient aan ‘zijn of haar sport’.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s