Vroeger is helemaal niet voorbij

Het plaatje heb je te danken aan Maarten den Braber (@mdbraber) die wees op een artikel over ervaringen van een investeerder; een goed artikel overigens. Het gaat om dit plaatje.

IMG_2799

De afbeelding vat, volgens mij, het ouder worden samen. Naarmate de tijd verglijdt en jij en ik ervaring opdoen met leven en kennis vergaren, hoe meer we ons gaan realiseren dat onze kennis per definitie beperkt is. Er zal altijd meer zijn dat we níet weten dan wat we wél weten. Alleen al dat accepteren, is een wijze les.

Je kunt over het verloop van de lijnen redetwisten. De blauwe, die ons feitelijk kennisniveau weergeeft, kent bijvoorbeeld nergens een piek aan het begin terwijl je die wel zou verwachten als je veel kennis in relatief korte tijd vergaart: het leren. Ook aan het eind verwacht je iets anders dan een lineaire groei. Op enig moment gaat kennistoename afvlakken; deels doordat er minder te leren is, deels doordat er minder ‘leeruitdaging’ is.

Dat alles neemt niet weg dat het totaalplaatje prima werkt: het geeft mooi de ontwikkeling van het zelfbewustzijn van mensen weer.

Het doet echter nog iets.

De moderne maatschappij lijkt enorm veel waarde te hechten aan vernieuwing en verjonging. De jeugd heeft de toekomst (hetgeen ook letterlijk zo is). Maar waarover hebben we het?

Ik vind het zorgwekkend: het idee dat de ontwikkeling van de samenleving iets is waarvoor vooral jongeren de aangewezen trekkers zijn. Jonge politici, jonge anti-vakbondsmensen, jonge onderwijshervormers, jonge (software)code-ontwerpers, jonge…. Heel goed, maar het plaatje geeft iets griezeligs weer: jong is ook overschatting.

Denk niet dat dat uniek is. Ook ik en waarschijnlijk alle andere ‘oudere mensen’ hebben een jeugd gehad en gedacht ‘dat gaan we veel beter/anders doen dan onze ouders’. Om tot de conclusie te komen dat niets ‘zomaar’ is, maar met een reden en doel. Of om tot de conclusie te komen dat sommige idealen wel degelijk al zijn geopperd, geprobeerd (en misschien nú met de moderne middelen wél zijn te realiseren).

Het is één van de grootste stommiteiten van de huidige tijd dat we met alle gemak van de wereld de oudere medemens bijna búiten de samenleving plaatsen. Ouderen tellen niet mee. Vooral de vakbondsdiscussie was wat dat betreft stuitend, voor zover die op televisie werd gevoerd; gedomineerd door mensen in de zelfoverschattingsfase, zoals G500. Oudere werklozen worden behandeld als nutteloze aanhangsels. Oudere zieken hebben minder goede voorzieningen voor hun levensfase-gebonden ziektebeelden.

De samenleving waarin we nu leven, is er eentje van kansen, meer dan ooit. Het is ook een samenleving van luchtkastelen en illusies. Dat is een logisch gevolg van een blind geloof in een toekomst waarin één groep domineert. Dat eindigt rampzalig. Eenzijdige monoculturen lopen het risico door relatief geringe tegenslag volledig te worden uitgeschakeld. Tegengeluid in een samenleving is geen luxe, maar noodzaak. Vroeger is niet herhaalbaar, maar als het gaat om ervaring en inzicht niet voorbíj.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s