De campingbedrijvigheid

Aan mij is een vakantie op een onbewoond tropisch eiland niet besteed. Evenmin een uitermate populaire wandel-/trektocht door de natuur. Of die ‘heerlijk rustige camping in het voor- of naseizoen als alle toeristen weg zijn’. Dat heeft minder te maken met mijn idee dat we – hoe hard we dat gaan ontkennen ook – in den vreemde altijd per definitie toerist zijn; ook degenen die ‘de toerist’ zo verfoeien. Ik denk dat ze daarmee het elitaire standpunt innemen dat zíj anders zijn dan het klootjesvolk, de massatoerist. Een ergerlijke Ubermenschgedachte.

Hoe meer zielen hoe meer vreugd, lijkt mijn motto. Maar dat klopt óók niet: het kunnen er ook teveel zijn. Massa’s zijn net zo beklemmend als stilte. Haast, en haastige mensen, roepen bij mij beelden op van oppervlakkigheid en nervositeit. New York lijkt me verschrikkelijk (ik was er ook nooit). Istanbul daarentegen liet me onderdompelen in een samenleving die zoemt als een bijenkorf, waar het leven wordt geleefd zonder altijd naar de hoogste versnelling te schakelen. Dat ‘zoemen’ heeft alles te maken met een menselijke maat: bedrijvigheid is iets anders dan gejaagdheid.

Bedrijvigheid. Dat is uiteindelijk wat míj trekt. Menselijke bedrijvigheid.

Een iconisch beeld is dat van een Frans dorpsplein met een bar-tabac, een terras, zon en platanenschaduw. En dan maar kijken. Een Ricard binnen handbereik, of een menthe (à) l’eau. Kijken naar petanque. Kijken naar…. mensen en hun gedrag. Ook dat is ‘zoemen’. Maar ja, zo’n pleintje zijn wij slechts één keer echt zo tegen gekomen en een keer of tien bij benadering. Da’s de ellende met iconen en stereotypen. Het zijn constructen.

Surrogaten zijn er wel, en in vrij grote aantallen voorhanden. Haast ieder terras voldoet aan (mijn) kijkbehoefte. Veel goedkoper is de camping.

Zeker als ik een paar dagen ergens ben, kan ik me best vermaken … met de rest van de camping. De stacaravan naast de onze wordt bewoond door een vrouw van middelbare leeftijd en twee jongens van een jaar of veertien, vijftien. Iedere dag spraken die je een paar keer aan “Hello”. Franse jongens. Ze riepen het naar iedereen “bonjour”, of “hello”. Binnen een half uur na onze aankomst wilden ze weten of wij het ook zo heet vonden en waar we vandaan kwamen. Nu kwamen wij net uit de omgeving van Tours (en daar was het een week erg heet geweest, terwijl hier een verfrissende bries blies). Dat ze alledrie dachten dat het in Nederland superheet is, weet ik aan taalproblemen. Mijn Frans is verroest.

In de loop van de tijd kregen we een wat andere indruk. Was die vrouw hun moeder wel? Ze toonde geen enkele interesse wat de jongens deden. Sterker, om de vijf minuten kwam ze naar buiten om in een razendtempo een sigaret af te fakkelen. Dat deed ze door op de vijf op elkaar gestapelde tuinstoelen te gaan zitten. Zonder lullig te doen: ze wekte de indruk wat beperkt in haar vermogens te zijn. En de jongens maar “bonjour” roepen naar iedere passant. Heel bijzonder.

De derde dag verscheen er plots een grote auto. Daarin twee zwaarwichtige (150plus kilo per stuk) vrouwen. En een tentje. Als dít nu de moeders waren: waar waren de vaders en wie was die vrouw dan? Af en toe ging die een eind wandelen met een eenzame buurman. ?! Was het hun zus? Het leek er wel op. In elk geval was er meer aandacht voor de jongens. Er werd ’s avonds geRummikubd. De volgende namiddag verschenen twee mannen – de vaders? – en vlak voor middernacht verdween iedereen. De stacaravan zei niets en werd de volgende avond alweer bewoond door mensen die ook al na drie dagen vertrokken.

Verhalen. Ze wandelen voor je neus rond. Zoals dat vijf-, zesjarige jochie dat iedere keer zijn zwembroek liet zakken als er iemand voorbij kwam. Maar da’s voor later.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s