The day She came to Dingle

Je hebt zo van die muziekvideo’s. Eén van de mooiste, die ik ken, is van Talking Heads. Sober, wit licht, toneel-elementen die (live!) in- en aan elkaar worden geschoven én waanzinnige muziek. Of Rust Never Sleeps van Neil Young; met roadies die daar road-eyes heten (kijk zelf maar waarom). Zo is er zóveel.

Deze past in het rijtje. Geen idee op welke zender ik ‘m zag, maar ik was binnen een seconde verkocht. Dat gebeurde al toen ik haar stem voor het eerst hoorde en geen enkel beeld had van de band noch zangeres. Overdonderend. Toen.

Dit concert ook. Kijk zelf maar wat jij er van vindt. Ik was onder de indruk van de stem, maar ook van haar verhalen en van de sfeer in die kleine kerk. Het idee dat slechts een deel van de band het haalde tot de kerk. Dat de rest het niet haalde vanwege de sneeuw en het slechte weer. En dan krijg je dus een waanzinnig concert.

In de afgelopen jaren heb ik keer op keer op You Tube gezocht, maar niets gevonden. Tot zojuist.

Eindelijk staat-i online: The day She came to Dingle. En ‘She’ is Amy Whinehouse.

NB
En een dag later is-t-i alweer offline, zoals je vast hebt gemerkt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s