Wat zégt u?

Voor mij is het een onzinnig instituut. Zo’n plek waar iedereen kan zeuren en klagen; over iets wat je in het algemeen al niet serieus kunt nemen.

Reclame.

Alsof je daarover zou moeten klagen. Reclame hangt met leugens aan elkaar: grote, kleintjes, maar vooral om bestwil. Verpakt in olijk-jes en andere grappigheden. Verstopt achter naakte mensen of vermomd in serieuze spreekstemmen. De mooiste zijn misschien nog wel de televisiereclames voor auto’s die zijn gebaseerd op emotie. Die zijn vaak gewoon mooi, steeds vaker zonder dat de koopwaar nog in beeld komt (maar proberen je wel op een dieper niveau aan te spreken).

Het is ook lastig je waar aan te bieden als het onderscheid met de concurrenten wel heel erg klein is geworden. Harder schreeuwen dat je goedkoper bent dan de marktkraam hiernaast, is onbegonnen werk. Imprint, een impressie aanbrengen werkt dan beter. Deuntjes, typetjes, kwaliteitsclips, verhaaltjes: alles wordt uit de kast gehaald.

Altijd met één bedoeling: de lezer/kijker te beïnvloeden; níet voor te lichten.

Daarom is zo onvoorstelbaar wat het ministerie van VWS deed. Reclamespotjes (laten) maken voor een stelselwijziging. Spotjes die over de grens van voorlichting heen gleden en duidelijk beïnvloeding nastreefden. In totalitaire omgevingen zou het in de ogen van het Vrije Westen manipulatie zijn geweest. Maar hier niet. De boodschap dat het allemaal verandert, maar beter wordt, bleek voor het departement te belangrijk om te nuanceren.

Hoe doorzichtig dat manipuleren is geweest – de campagne is net ten einde – blijkt wel uit een uitspraak van de Reclame Code Commissie dat ze te rooskleurig waren over de toekomst. Ik vind het nogal wat: dat een instituut dat oordelen velt in een wereld die bestáát uit een grijze mist op de grens met het zwart van misleiding, leugen en bedrog, oordeelt dat een overheid te ver is gegaan. Een overheid!

Vanaf vandaag is de overheid ontmaskerd als een instituut dat er niet is vóór ons, in ons belang, maar dat ons ziet als ondergeschikt, als klant, als koper. Die manipuleer je, beïnvloed je naar jouw belang. Die houding roept vragen op met betrekking tot ons zelfbeschikkingsrecht, ons eigen oordeel en onze eigen keuzes.

Daarmee heeft dat zorgbeleid net zoveel waarde als de spaarzegels van Albert Heyn. Op dezelfde dag wordt dat bedrijf op de vingers getikt vanwege misleiding door het woord ‘glaskristal’. Dat is glas. Om te weten dat glaskristal gewoon glas is, vereist teveel vakkennis om van een consument te verwachten.

Zorg en glaskristal…. Dát is het niveau van voorlichting blijkbaar geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s