Eénmalig uitvragen?! Kansen!

Weet je, hoe ouder je wordt hoe stoïcijnser. Het is echt waar. Als ik mijn eigen ontwikkeling terug zie, is mijn houding steeds flegmatischer geworden. Ze zoeken het maar uit. In m’n hormonenhel was ik nog in staat me over politieke leugens – en dat zijn er veel omdat zij de essentie vormen van politiek. De kommaneuker is daar ontworpen – enorm kwaad te maken en bijvoorbeeld de houding van een Rote Armee Fraction te snappen. Het is stomweg 100% rationeel: als je iets wilt veranderen, doe het dan op een manier die effect sorteert. Kidnappen en dreigen iemand te vermoorden, betekent ook daadwerkelijk moorden. Dat geldt nog altijd. Maar wel is steeds duidelijker geworden dat het verdraaid lastig is te bepalen wíe de sleutelpersonen zijn. En je vergissen is onvergeeflijk, want dood is dood en onomkeerbaar. En dus werkt die aanpak niet (goed).

Toen had ik – hebben alle jongeren – haast. Dat die suffe ouderen de problemen niet aanpakten, niet zagen en er tegen optraden mocht zo zijn; de jongeren zouden de wereld redden. Precies zoals jonge mensen nu redeneren. Werkelijk geen haar anders. Hoe ouder je wordt, hoe lolliger het wordt om te zien hoe generatie op generatie de opvolgende het beter zal doen dan z’n voorganger. Het begint bij jezelf. Ouders die oprecht alles beter zullen gaan doen dan hun eigen ouders hen opvoedden. Totdat ze zich, met een schokje, horen zeggen “Het is hier geen hotél” of “Denk je nu echt om half drie ’s middags nog te kunnen ontbijten, douchen?”.

Je wordt niet ongevoeliger, zeker niet. Flegmatieker en stoïcijnser wel; tot waar heb je invloed en wat levert je druk maken uiteindelijk meer op dan hartverzakkingen, voor jou?

Ben je dan misantropisch? Niet echt. Wat wél werkt, is (massale) ontregeling. Mocht ik één tip geven dan is dat machthebbers niet overweg kunnen met chaos. Dat machthebbers streven naar orde en regelmaat. Dat hét wapen voor verandering, verandering zélf is. Schep wanorde, chaos en ontregel.

In de huidige samenleving is dat misschien nog wel beter te doen dan ooit eerder. We hebben immers een grandioos intermediair systeem ontwikkeld, wat je mag betitelen als het Internet, ICT of computers. Waar het om gaat, is dat we via computers en computernetwerken de beheersing van de orde laten lopen. Big Data is niet anders dan de verfijning van dat regime. Verzamelen konden de computers al. Opgeslagen data bewerken, crunchen, op zoek naar onbedachte verbanden met brute force rekenkracht ook. Big data is niet veel anders dan de voorspelbare volgende stap: meer data koppelen op zoek naar verborgen geheimen.

GIGO.

Garbage in, garbage out. Dát is het wapen van de verzetstrijdende burger.

Het is één van de oudste waarheden over (computer)systemen. De kwaliteit van de gegevens die je er in stopt, bepaalt de kwaliteit van het resultaat. De intermediaire computer voert alleen maar de bewerkingen uit, volgt algoritme-instructies op, maar kan wit niet zwart maken. De Slimmerik zal nu beweren dat je ook data kunt manipuleren, zoals statistici bestanden wegen naar de werkelijkheid. Klopt, maar de vraag is wat die Werkelijkheid dan is. Ook die is immers gebaseerd op data, zij het wellicht andere. Dát is dan ook de truc: creëer een andere Werkelijkheid in de datasets, de big data dan de werkelijkheid werkelijk is.

Het is best lastig, want we zijn al ver heen. Maar herinner je je de introductie van de Bonuskaart nog? Ophef en gedoe. Wat mij bijbleef, is het advies van een databasemensch: “Neem een kaart en geef hem door. Liefst geregeld. Het systeem construeert dan een klant die nergens bestaat.” GIGO. Het klinkt eenvoudig. Het ís ook eenvoudig. Ontregeling hóeft niet ingewikkeld te zijn. Verschrijf je in je achternaam. Wees ‘wat creatiever’ bij het invullen van (overheids)vragenlijsten. Schat je afstudeerjaar, inkomen of autokilometers een paar keer anders. Maak, kortom, van jezelf een enigma, een raadsel, iemand waarvan de feitelijke gegevens wél kloppen, maar voor de rest onverklaarbaar is. Chaos.

Het is een pracht guerrillatactiek. Of ‘we’ het ermee redden, is de vraag, maar je gemoed vaart er wel bij. En wie weet: de overheid kent een wet die zegt dat ze gegevens die al door een ander overheidsonderdeel zijn gevraagd, niet nogmaals mag vragen. Dat ter voorkoming van ‘Moet ik nu weer m’n doopceel geven?’. Als dat leidt tot fouten – en dat léidt tot fouten – heb je het overdrachtelijk zand in de motor.

One thought on “Eénmalig uitvragen?! Kansen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s