Wat niet weet, kan worden gemanipuleerd

Bingo! Daar heb je ‘r weer eentje. Een niet-(willen)begrijper die dan maar naar de marge schuift om z’n gelijk te halen.

Een poos geleden fietste ik in Leiden door een straat die in het donker er nogal griebus uitzag: slecht verlicht, doods. Zonde, overigens, want aan de andere kant van de singel lukt het de straat die in het verlengde ligt, ’s avonds wel redelijk te laten ogen. Als je de doodse straat doorfietst, valt je wellicht nog iets op. Er is wel een poging gedaan om met kerstfeestverlichting de straat wat sfeer te geven. Maar die verlichting is een zootje. Niet omdat het maar een paar winkels zijn. Vooral omdat er teveel winkels zijn, van die paar, die kapotte feestverlichting hebben hangen. Dat oogt enorm ongeïnteresseerd. Honderd meter verderop liggen wat buurtwinkels; ook die hebben – vergelijkbare – feestverlichting. Maar daar zijn alle ornamenten wel allemaal goed. Spring hoog, spring laag, maar dat komt dus echt anders over.

Ik maakte snel een foto; een feitenkiekje.

Kijk wat er dan gebeurt, zoals vaak. De blogpost wordt goed gelezen en ook overgenomen op andere plaatsen. En er komt zowaar een reactie

Ja, als je niet eens een fatsoenlijke foto kan maken lijkt zelfs de Efteling bij nacht nog een aftands pretpark.

Dat is dus niet snappen wat je las. Alsof de foto de aanleiding was voor de blogpost en de conclusie.

Het is iets wat ik steeds vaker zie gebeuren. Dat mensen reageren op details of reageren zonder blijkbaar goed te snappen wat er eigenlijk staat. Deze meneer(?) slaat de plank volkomen mis, en probeert meteen wat reclame te maken voor zichzelf. Hij is ‘Eigenaar at …….. bedrijfsfilms en reportages’. Ja, dan weet je hoe je goed gearrangeerde foto’s maakt. Foto’s waarbij je je kunt afvragen hoe ‘echt’ is wat wordt vastgelegd. Ik weet in elk geval wel dat de foto die ik maakte, niet is gemaakt met professionele apparatuur – maar een iPhone – en dat-i is gemaakt als illustratie. De straat staat zelfs vriendelijker op het kiekje dan dat-i was. Donkerder.

Teveel woorden voor een volslagen irrelevant commentaar. Toch vond ik het grappig om te zien gebeuren. Het past mooi in de lijn van een eerdere post over foto’s van onbestaande momenten.

Met mijn iPhone maak ik foto’s die zijn bedoeld als registratie. Ze zijn meestal recht toe recht aan, rauw en niet bedoeld esthetisch verantwoord te zijn (voor die laatste soort sjouw ik in voorkomende gevallen een Nikon mee. Steeds minder. Ik ben er niet goed genoeg in). De onbewerkte foto lijkt uit te sterven. Met analoge film was dat meerwerk. Met digitale een fluitje van een cent, bij wijze van spreken. Dat verlegt grenzen. Grenzen die vooral aan kwaliteit raken. Ik sprak van de week een beroeps (pers)fotograaf die steeds minder opdrachten kreeg ‘omdat er zat mensen die gratis kiekjes ter beschikking willen stellen’.

Hij heeft gelijk.

Het zíjn kiekjes die over het algemeen op lokale nieuwswebsites verschijnen. Hier in Leiden wel. Niks professioneels aan te vinden. Knalhard gefotografeerd. Vaak zonder zelfs maar op zóek te zijn naar die ene alles zeggende foto. Kortom, geen kwaliteit. Mijn verwachting is dat die niet-professionals op den duur het loodje leggen. Kwaliteit verloochent zich niet.

Het enig echte voordeel van die kiekjes is dat ze meestal laten zien wat er te zien was. Alhoewel ik pas de persfotografen allemaal weer bezig zag met het ‘neerzetten’ van mensen om een plaatje te maken. Een hellend vlak. Van ‘kijk even hierheen’ tot volledig gemanipuleerde werkelijkheden. Van achteraf bijwerken tot vooraf arrangeren.

Weet jij wat je ziet?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s