Weg met de ‘mensen met vlekjes’

Altijd leuk: denken dat (beleids)ambtenaren vooruitdenken. Mij is nog steeds een raadsel wie dat wel en wie dat niet doen. Jammer genoeg is mijn ervaring dat de niet-vooruitdenkers overheersen. Regel is regel, zoals het is, is het, overheerst. Althans, in Leiden. Zo heb ik ooit aan de gemeente voorgesteld iets te doen aan de parkeerdruk in ons wijkje. Niet dat die zo enorm is. Dat niet, maar wel omdat je hem ziet toenemen. Mij leek het dus verstandig niet te wachten totdat de pleuris uitbreekt en mensen met rode koppen tegenover komen te staan. Mijn wijkje zal het er niet mee eens zijn, maar ik heb voorgesteld alvast voorkeursparkeren voor bewoners in te voeren. Pikant is dat het probleem ook wordt veroorzaakt door medestraat-flatbewoners, die hun eigen ondergrondse parkeerplaatsen slecht gebruiken of veel teveel auto’s hebben. Met een parkeerrestrictiebeleid zouden die – terecht – extra moeten betalen en worden ontmoedigd op straat te parkeren. Maar goed, er kwam niets van terecht. Anderhalf jaar(!) later stuurde de gemeente het bericht dat er geen noodzaak was voor een parkeerrestrictiegebied.

En weer anderhalf jaar later wordt het generiek ingevoerd in grote delen van de stad; waarbij het de vraag is of de problemen verdwijnen, want voor allerlei groepen komen uitzonderingen. Mij gaat het niet verbazen als de flatbewoners gewoon ook een standaard straatparkeervergunning krijgen. Beleid? Welnee, reageren op incidenten en dan nog alleen de overlastgevende.

Als je vooruitdenkt, zijn er wel wat acties die nú al moeten worden gestart. Als je slim bent.

In verzorgings- en verpleeghuizen wonen mensen die daar niet voor niets zitten. De tijd van de bejaarde die vroeg vluchtte naar een comfortabel bejaardenhuis ligt lichtjaren ver achter ons. Degenen die er nu worden onderhouden – wonen is een te rooskleurige term – zijn van een andere orde. Mensen met zwaardere problemen en aandoeningen. Niet alleen het werk wordt zwaarder. Maar goed, het zijn mensen die nou niet bepaald mobiel zijn.

Wat me dan dus zó verbaast, is dat een stad als Leiden geen dienst heeft om bij mensen thúis – ook in woonhuizen vind je zwaardere problematieken achter de voordeur, want niet iedereen komt in verzorging waardoor de zorgbehoefte achter de voordeur verborgen blijft – algemene publieksdiensten te leveren. Een collega van mij is al twee keer een paar uur bezig geweest om met een cliënt én een rolstoelbus een paspoort te laten verlengen. Leiden, waarom kan er geen publieksvriendelijke dienst worden ontwikkeld die inhoudt dat de ambtenaar naar jóu toe komt? En, banken en andere dienstverleners, waar is die dienst bij jullie? En begin niet over de gemeentes en banken die het wél doen: het zijn witte raven, uitzonderingen en ú doet het niet.

Iets dergelijks is het transport. Ook daar schreef ik al ’s over. Zo rond 09.00 en 16.00 uur is het druk op de weg. Naast de aannemersbusjes barst het dan van busjes die van en naar dagbestedingsruimtes rijden (en schoolbusjes). Al die busjes zijn bedoeld en worden gebruikt door mensen voor wie dat vervoer noodzakelijk zijn om überhaupt ergens te komen. Het zijn geen taxi’s op weg naar een schouwburg.

Ook zo een die ik dan niet snap. Waarom moeten die vervoerders overal gewoon in de file staan en feitelijk illegale toeren uithalen om veilig mensen te laten in- en uitstappen, in- of uit te liften? Waarom is het in Leiden niet zo dat ook de verzorgings- en verpleeghuizen ontheffingen kríjgen om gebruik te maken van busbanen? Om de Breestraat wél door te mogen? Om te mogen parkeren in het belang van de passagiers?

Wedden dat het antwoord is dat Leiden daarin slechts beperkte bevoegdheid heeft? Dat sommige busbanen onder beheer van wegbeheerder Provincie vallen? Dat het té ingewikkeld is om ook niet-taxi’s dat voorrecht te geven? Dat het, kortom, voor de geméénte te veel werk en gedoe is, en dat het uiteindelijk helemaal niet gaat om het leven van gehandicapten en (licht)dementerenden wat te verlichten door ze korter in stuiterbusjes te laten zitten? Wedden dat de gemeente helemaal niet naar de toekomst kijkt en zich realiseert wat het voorland is van een verouderende samenleving?

Maar wellicht wíl Leiden het ook niet zien en zijn deze problemen niet ‘sexy’ genoeg. Da’s cynisch, ja. Maar dat word je wel na ruim twee jaar die mensen vervoeren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s