Te oud

Nee, te oud ben je nooit. Misschien is je leven te kort. Of, eigenlijk: je leven is per definitie te kort. Maar da’s wat anders. ‘Hetgeen er is’ duurt oneindig lang en wij zijn eindig; dus ervaar je altijd slechts een deel, een groter of een kleiner. Maar zelfs als je heel oud zou kúnnen worden, ga je iets missen. Gewoon, omdat het onbewijsbaar is dat er na jouw dood, jouw stoppen niet nog iets gebeurt.

Ergens te oud voor zijn, bestaat niet echt. Wel is het de vraag of je sommige dingen nog moet willen op een bepaalde leeftijd. Chinees leren op je 85ste? Kan. Maar of het op tijd lukt? Diepzeeduiken? Idem dito. Te oud ben je alleen in vergelijkingen. Te, ten opzichte van wat of wie? Volgens welke maatstaven? Het duurt een heel stuk langer en is (daarom) nooit bewezen, maar daarom is niet ónwaar: zelfs een wereldsportprestatie moet mogelijk zijn.

Relatief dus, die ouderdom.

Gelukkig zijn we vrij realistisch in ons doen en denken. Bovenstaande is een zuiver logische redenering, geen rekening houdend met de realiteit. We worden geen 200, maar zo’n 100. In die tijd redden we het een selectie aan vaardigheden te ontwikkelen. Dus maken we keuzes. Natuurlijk kun je met alle geweld schaker willen worden, maar als het je enorm veel moeite kost de spelregels te onthouden is dat mogelijk geen slimme keuze. Of tuinman zonder aanleg, wetenschapper zonder geduld, zakenman zonder scrupules…. o, wacht.

Enfin. Gelukkig is er nog een dimensie aan het groeien van het aantal levensjaren. Wij noemen dat ervaringen. De kans daarop is eigenlijk ieder moment van je leven even groot. De reden daarvoor is dat er ook weer een onbekend, oneindig aantal ervaringen is. Vergeleken daarmee is het aantal dat jij en ik opdoen in ons leven zo gering dat de breuk, de kans niet waarneembaar kleiner wordt.

Daar moet je blij mee zijn.

Alleen dat is al een ontdekking: dat je iedere dag weer verrast kan worden. De beste manier om het niet op te merken, is denken dat je als oudere ‘inmiddels alles wel al hebt gezien’. Dat heb je niet. Je hebt het uiterste topje ervaren, de veel-voorkomende en makkelijk waarneembare (voor jou).

Zo zag ik, voor zover ik me kan herinneren, nooit de vliegenzwam, de kabouterhuisjes met rood dak en witte stippen. Twee weken geleden zag ik er een heleboel, in park Clingendael waar we met mijn moeder in haar rolstoel wandelden. Plots waren ze er, op een zonnige herfstzondag. In mijn beleven zag ik ze voor ’t eerst. Of het klopt?! Het maakt ook niet uit. De ervaring was er een van ‘kijk, zie ik me daar op m’n 59ste nog eens iets gewoons voor het eerst’. ‘Iets gewoons’ omdat er honderdduizenden mensen zijn (geweest) die de vliegenzwam zagen.

Niks te oud, dus.

Iets dergelijks overkwam me pas geleden op een zaterdag. Ik moest even wachten omdat we samen naar de markt zouden gaan. Het was stil, grijs en druilerig. Dan sta je daar op een kruising van twee achterommetjes waarvan er duizenden zijn. Met van die afvoerputjes. En ineens is ze er: muziek. Muziek?!

Photo 16-11-14 12 39 31

Niet echt muziek in de zin van harmonieuzen, van ritme of polyfonie. Maar wel muziek in de zin van fris geluid in een ongrijpbaar ritme. Het waren de druppels die van de rand van het putje naar beneden vielen en daar een toontje produceerden. Een geluid waar je heel makkelijk overheen luistert; ook omdat het te horen is onder omstandigheden die niet uitnodigen tot lekker rustig luisteren. Het muziekje, zoals ik maar noem, is alleen te horen als het niet te hard regent. Dan verwordt het tot een bombastische symfonie van kolken en blurpbellen. De nevel maakte de muziek.

Waarom ik het nu pas hoorde? Misschien omdat ik nu (pas) op de juiste plaats was onder de juiste omstandigheden. Maar misschien ook wel omdat gehaastheid en het snelle denken en beslissen mij, vanaf zo rond m’n veertigste, hun onwaarde hebben bewezen. Misschien omdat dat is wat het maakt dat ‘te oud’ niet bestaat: nieuwe vaardigheden en ervaringen die per definitie een bepaalde leeftijd en houding eisen.

One thought on “Te oud

  1. Prachtig Jan. Ook ik ben oud, ook ik heb nog zo veel te ontdekken en wil dat ook. Dat geeft nog eens een extra dimensie nu ik een rolstoel zit, Ik zie en beleef zoveel anders, waar ik eerder aan voorbij ben gegaan.

    Groet,Ton

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s