Teken van beschaving

Over het algemeen wordt het niveau van beschaving afgemeten aan de wijze waarop wordt omgegaan met afwijkingen. Worden die geaccepteerd en respectvol benaderd, dan is sprake van meer beschaving dan het geval waarin men de afwijking tracht te verdrukken.

De ellende met die benadering is dat-i nogal cultuurgebonden is. Wij vinden de koppensnellers op Borneo onbeschaafd vanwege hun gewoonten. Tolerantie als criterium kunnen we eigenlijk alleen toepassen in westerse, geïndustrialiseerde landen. Datzelfde criterium toepassen in andere culturen is oneigenlijk; dan vergelijk je appels met peren. De sharia-rechtspraak in een westerse omgeving is een barbarij. Maar precies diezelfde rechtspraak in het land van oorsprong?! In zijn eigen context?! Door westerse ogen is het nog steeds barbaars. Tolerantie is een modern Westers criterium; maar geen universeel geldend.

Leiden is een stad. Een provinciestad waar het leven vrij gestaag en rustig voortkabbelt. Een stad zonder echte uitersten. Natuurlijk, we hebben per definitie ook betere en mindere buurten. Maar getto-achtige no gogebieden? Nee. Het zijn eerder postzegelformaat concentraties. En dat geldt ook voor de Leidse rijken, de Leidse allochtonen, de Leidse culturele voorhoede, de Leidse intelligentsia; het loopt allemaal in elkaar over. De realiteit is overigens wel dat met name de ‘sociaal zwakkeren’, waaronder allochtone stadgenoten, het moeilijker hebben met assimileren over de hele stad. In de praktijk blijkt de beschaving, op dit punt, toch aan glans te hebben verloren.

Als tolerantie een uiting van beschaving is, dan zijn we dat in Leiden: beschaafd.

20130829-191238.jpg

In iedere gemeenschap wordt verdiend aan de basaalste van alle emoties, sex. Ook in Leiden. Toen wij hier kwamen wonen, ging het verhaal nog rond van de bijklussende dames in de nieuwbouw Merenwijk. Of de verhalen over studentes die in de escortbranche een bijbaan vonden. En dan hadden we nog wat bordelen. Want straatprostitutie kende Leiden niet. En nog steeds niet. Datzelfde geldt voor de raamprostitutie.

Als er iets ontbreekt aan de stad, is het een duidelijke rosse buurt. Arnhem heeft zijn Spijkerkwartier. Maar dat zijn 150.000 inwoners tegen onze 120.000. Nu is het maar de vraag of we in Leiden rouwig moeten zijn over zo’n ‘gemis’. Ik denk van niet. De tijd van het red light district als curiositeit, als toeristische attractie is voorbij. Wat rest, is een illusie; een toneelstuk voor toeristen.

Maar wat we wel hebben, zijn een paar bordelen (hoerenkast is een lelijk woord, vind ik). Ook wel huizen van plezier of privé clubs genoemd. We hebben er een handjevol. En ook zij zijn over de stad verspreid, zij het in de binnenstad.

Het gegeven dat ze er zijn, is een teken van beschaving. Ze worden blijkbaar getolereerd. En ja, dan ga ik voorbij aan buren- en buurtbelangen en niet-openbare politie-informatie. Want dat het allemaal geen pais en vree of altijd een gezellige boel is, neem ik zo aan. Maar dát ze er zijn, zegt iets.

In zeker opzicht is het gewoon bedrijfsvoering. Er werken mensen en er wordt verdiend. Niet aan de verkoop van boeken, gummetjes en potloden, maar anders. Maar het ís een bedrijf. En zo te zien kijkt de Leidse bevolking er zo ook naar.

Jaren geleden liep ik mee in de Taptoe, de optocht van Leidse sportverenigingen. Dat is altijd de avond van 2 oktober. En het is vooral een aangelegenheid van de sportende jeugd. Die – grote – optocht ontbindt in een centrale straat in Leiden. Overal lopen dan vermoeide kinderen, ouders, begeleiders, muzikanten. Voor de open deur stonden de dames van één van de bordelen te kijken naaf het gedoe. Niemand die zich er iets van aantrok. Het is werk en we weten dat het er is.

Overigens moet ik, jaren later, een paar van die deelnemende jeugdspelers van ons eens vragen wat zij er van vonden. Ik herinner me nu dat ze toch wel nieuwsgierig waren naar die deur.

Tolerantie is een groot goed. Het schurkt dan wel dicht aan tegen onverschilligheid, maar toch is het veel waard. Dat we bordelen hébben, is voor mij een teken dat Leiden een beschaafde stad is. Maar als ik één ding mag wensen:

waarom zijn die huizen van plezier nog steeds zo jaren vijftig gesloten met afgetimmerde ramen? Waarom nog steeds een geheimzinnige, onzichtbare wereld? Als we dan echt beschaafd willen zijn – heren klanten ook -, dan zou een glazen pui toch ook moeten kunnen.

2 thoughts on “Teken van beschaving

    • Hmmm… Dan zou ik Arnhem mínder beschaving toedichten naar aanleiding van die beweging. Doen wij het toch nog best goed hier 🙂

      Verstuurd vanaf mijn iPad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s