Ikke-fiets

Zand in de motor; voor een monteur een traumatische ervaring, begrijp ik, want die motor wordt door die kleine zandkorrels grondig verruïneerd. Kleine daden, grote gevolgen; wil ik maar zeggen. Zoals het idee, van Lorenz, van die vlindervleugelslag die elders op de wereld een tornado veroorzaakt. Mooi beeld, toch? Dat van die verbondenheid. Ook als we hem niet zo duidelijk zien. Het maakt in elk geval duidelijk dat we niet kunnen doen alsof we alleen op de wereld zijn of dat de wereld er voor óns is. Of dat alles om jóuw belangen draait.

Dat heeft nog lang niet iedereen door.

Twee voorbeelden daarvan. Het eerste zijn de automobilisten die zich ergeren aan ‘die anderen die niet fatsoenlijk kunen rijden’: “Geef toch ’s gás, trut.” “Ja, ja, ik weet dat jij van rechts kwam, maar ik was eerder”. Het is net een woekerend onkruid. Vooral niet naar jezelf kijken, maar onmiddellijk en altijd de ander de schuld geven.
Mijn grootste hoop is ooit getuige te zijn van twéé van die chauffeurs die met de neuzen tegen elkaar staan. Zouden die doorhebben dat zij allebei voor de ander ‘die ander die niet kan rijden’ zijn? Want het probleem: dat zijn ze zélf.

Iets dergelijks kun je ook op de zaterdagse markt meemaken. Da’s een drukbezochte markt. Een deel van de mensen sjouwt zich en ongeluk aan de boodschappen. Een ander deel, vaak toerist, slentert langs de kramen. Zoals het ook hoort op een markt: soms komt de mensenstroom tot stilstand. Omdat iedereen ineens behoefte heeft aan gefrituurde vis. Omdat de doorgang ineens versmalt of stijgt. In elk geval: meer mensenvlees dan de ruimte aan kan.
Daar bewegen zich dan ook nog ’s grapjassen tussendoor die het de gewoonste zaak van de wereld vinden hun fiets mee te nemen. Hij zal maar ’s gestolen worden. Je zal maar honderd meter méér moeten lopen. En waarom zou je je ook maar iets aantrekken van ‘die anderen’ wier weg jij blokkeert of voor wie je de marktkraam onbereikbaar maakt omdat jóuw fiets ervoor staat?

“Waar maak jij je toch druk om?”, kun je je afvragen. Nou, over het effect van wat we doen. Zo’n markt is helemaal niet in staat die fietsen te verwerken. Af en toe ‘ns eentje wel, ja. Maar als er iedere paar meter een trapper naar je schenen hapt, is de lol snel weg. Wat men evenmin doorheeft, is dat het gros van de fietsers zijn fiets wel degelijk búiten het marktterrein parkeert. Maar waarom zou je dat doen, als anderen zich ook nergens iets van aantrekken? Waarom mogen de brutalen de halve wereld hebben? En zo verglijdt dan langzaam de schaal naar ‘het gaat om míj’. Ook op heel andere terreinen.

Dan worden we kortlonterig, door ‘die ander’……. die we zelf óók zijn.

Omdat we inmiddels in Nederland in een situatie lijken te zijn verzeild geraakt waarin over het algemeen wordt geredeneerd dat ‘alles wat níet expliciet is verboden, is toegestaan’ ben ik ’s gaan grasduinen in de Algemene Plaatselijke Verordening van Leiden.

Artikel 2:52 Overlast van fiets of bromfiets op markt en kermisterrein e.d.
Het is verboden op de door het college of de burgemeester aangewezen uren en plaatsen zich met een fiets of bromfiets te bevinden op een door het college of de burgemeester aangewezen terrein waar een markt, kermis, uitvoering, bijeenkomst of plechtigheid gehouden wordt die publiek trekt, mits dit verbod kenbaar is aan de bezoekers van het terrein.

Misschien toch maar weer eens op wijzen? ‘Kenbaar maken’, dus?

2 thoughts on “Ikke-fiets

  1. Pingback: Leiden trekt voor | "Me dunkt…"

  2. Pingback: Kleine irritaties worden groot | "Me dunkt…"

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s