Enig idee?

Enig idee wat dit is? Ja, dat het boomschors is, ziet zelfs een blinde vink. Maar die drie kleuren. Mooi, toch?

20130407-191103.jpg

20130407-191119.jpg

Het zijn stukken uit de foto van één boom in een rijtje bomen, hier vlakbij. Zo’n zonnige dag nodigt uit tot buiten bezig zijn. Omdat je van tuinieren last van je rug krijgt – ook als het eigenlijk wel móet worden gedaan in deze tijd van het jaar – leek mij een stuk fietsen een beter plan. Een klein beetje wind, fris in het gezicht, wat zon en een mooie temperatuur. Echt van dat lenteweer waar niet op is te kleden; of te dik en warm, of te dun en koud.

Zo rond peddelend is er altijd van alles te zien: die boomschors, dus, mét die punaise; maar ook in de polder drie in een sloot badende dames, vogeldames, spreeuwen om precies te zijn. Jammer dat ze het zo gênant vonden gefotografeerd te worden met een smartphone, anders was het een mooi lenteplaatje geworden. De nog dik in hun winterwol zittende schapen met lammetjes doen het ook goed. Maar zo vaak gebruikt als lentebeeld.

Wat de boomschors me deed beseffen, is dat het zo gewoon is te willen weten wat je ziet en waarom dat is zoals het is. Dat het blijkbaar nogal moeilijk is iets gewoon te zíen: in zijn huidige toestand. Dat is inderdaad mindfulness, de kunst van in het nu staan. Vaag? Nee. Gewoon een kwestie van waarnemen en niet proberen te interpreteren, begrijpen, duiden, maakt niet uit wat. Gewoon zíen. En proberen onbevangen zoveel mogelijk te zien. Want we we slaan nogal wat over.

Zo op die fiets bleek ik toch wat door te mijmeren. Die boom, hè; de kans is groot dat een eerste vraag die opkomt is: wat ís het? Dat doen we zó vaak en zó vanzelfsprekend. Een idee moet je tot in detail kunnen uitleggen: niet wat je wilt gaan doen, maar wat je wilt bereiken. Het lijkt alsof we alles moeten (kunnen) uitleggen.

Waarom eigenlijk?

Het is die beruchte onttovering van de wereld, onze hooggewaardeerde ‘wetenschappelijke’ blik, de foutieve gedachte dat intellect begrijpen en duiden is. Die is belangrijk. Maar ze zorgt bij ondeskundig gebruik er ook voor dat je de intrinsieke waardes niet meer ziet. Dat we denken alles te moeten kunnen uitleggen omdat alles te begrijpen is. Dat dat enorm remmend werkt, zien we niet meer.

20130407-193035.jpg

Ik weet nog steeds niet welke bomen het zijn. Evenmin waardoor de drie kleuren komen. Of wie waarom die blauwe punaise in de boom duwde. Wat de spreeuwen zo aantrekkelijk vinden aan de slootkant in plaats van een ondiepe plas water.

Maar ik heb het allemaal wél gezien. En als de tijd daarvoor is gekomen, zal ik ook de antwoorden nog wel eens opzoeken en weten. Tot die tijd is het vooral oefenen in het onbevangen kijken. En denken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s