Varkens zijn in de stad verboden

Verdomme, ik ben hevig teleurgesteld. Had ik net een mooi idee voor het Singelpark in Leiden. Mag het niet. Daar baal ik van.

Regels zullen er altijd zijn. Hoe meer mensen, hoe meer regels. En regels moet je zo min mogelijk gebruiken.
Sommige mensen vinden dit een vreemde constructie. Ik niet. Regels, zo denk ik, maak je om conflicten te beslechten. Conflicten vereisen meer dan één belanghebbende. Is er slechts één: waar maak je je dan druk over?

Een voorbeeld uit dat beroemde absurde: zouden we ons druk moeten maken over het ‘verbod op de stoep te fietsen’ als er maar één stedeling zou zijn? Nee, lijkt me. Bij twee ook niet. Maar als de stoepen zo druk worden dat hinder ontstaat, verandert de zaak. Of dit juridisch allemaal klopt, zal me een zorg wezen. Het is zoals ik er naar kijk.

De essentie is dus dat je de regels ook leert níet te gebruiken (daarover blogde ik al eerder). De Boze Buurman die de politie belt omdat-i kinderen over de stoep ziet fietsen… Waanzin. Da’s – excusez voor de GodwinRegels zijn Regels, Befehl ist Befehl, Wij doen alleen maar ons werk. In die situatie verschuil je je achter de regels – en in oorlogstijd is dat uiteraard nog eens héél anders. Regels níet toepassen, is, denk ik, een kunst. Een automobilist die 150 km/uur rijdt waar 100 i toegestaan, zal op een verder helemaal lege autosnelweg níet snappen waarom dat niet mag. Omdat de regels dat zeggen? Hoort daar niet iets van ‘gevaarzetting’ bij?

Inmiddels verzuipen we in de regels en dat gebeurt niet alleen omdat zovéél regels zijn, maar vooral ook omdat we ze te rigide toepassen. Pas nu eens níet toe. Leg uit. Waarschuw. Neem iemand eens serieus. We regelen nu alles dood. Vergis je niet: in tegenstelling tot ‘liberalen’ ben ik absoluut níet voor minder regels. Wél voor een ander, selectiever, verstandiger gebruik.

Mijn idee voor het Singelpark kan worden opgezout als we regels handhaven. Dat Singelpark moet een langgerekt parkachtig gebied worden om de oude binnenstad van Leiden. Ooit was daar een park – maar toen waren vrije tijd en buitenbeleving ook anders ingevuld dan in 2013 – en nu wil men iets dergelijks terug. Nu ben ik niet zo van de museale invullingen: één groot, onaantastbaar bastion monumenten. Maar als het gros van de bevolking dat dan toch wil: dan zou ik het graag zien leven en bruisen.

download

En dus stel(de) ik voor er varkens te laten lopen. Dat deden ze immers in vroeger tijden ook, zo vertelde stadshistoricus Cor Smit. En, in dienst van een bedrijf of de gemeente, straatverkopers van gepofte kastanjes, gepofte aardappels, visjes…. strááthandel.

Maar vandaag was ik in de APV aan het grasduinen en wat vind ik? Dit:

Afdeling 11 Leidse historische artikelen
Artikel 5:39 Vervoer van stieren

Het is verboden stieren anders over de weg te geleiden dan geknieband en voorzien van een neusring.
Artikel 5:40 Weiden van dieren

Het is verboden om koeien, kalveren, schapen en geiten, varkens en paarden zonder hoeder te weiden op de stadsvesten, de straten en kerkhoven.

Hebben ze – voor de lol? De sfeer? Waarom eigenlijk? – een paar héél oude artikelen laten staan. Die geven me wel gelijk met het idee dat het vroeger er zo aan toe ging, maar tegelijk maken ze dat wel onmogelijk? Nu maar hopen dat niemand deze artikelen wil toepassen, want dan moet er ‘toezicht’ komen.

Advertisements

5 thoughts on “Varkens zijn in de stad verboden

  1. Pingback: Vogels in de etalage van V&D, varkens in het park | "Me dunkt…"

  2. Pingback: Leiden trekt voor | "Me dunkt…"

  3. Pingback: Leidse commons | "Me dunkt…"

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s