MOOC: een ballon?

Het is een beetje standaard om te vragen. Bij nieuwe activiteiten wordt vaak geschermd met de aantallen gebruikers. De dooddoenende vraag: en hoeveel daarvan blijven plakken? Hoeveel maken iets ook echt af? Ik noem ze dooddoenend omdat we allang wéten dat vrij veel mensen wel intenties hebben om iets te gaan doen, maar dat lang niet altijd ten uitvoer brengen.

Hundreds of courses are now available from dozens of the world’s best universities and professors. There’s been a steady stream of glowing public relations and growing credibility among employers. There’s even an acronym for massive open online courses that’s gone mainstream: MOOCs. The four major MOOC platforms (Coursera, edX, Udacity and Udemy) have attracted at least 4 million sign-ups to date. Many of those people are working adults looking to pick up new technical or business skills, or update old ones, in order to advance their careers.

So far, though, online courses are not building a massively better-skilled workforce.

Sure, a few free, open, online courses have generated eye-popping registration numbers, upwards of 200,000 in some cases. However the average enrollment for MOOCs is more like 30,000 to 50,000. The real problem, though, is that more than 90% of these would-be learners don’t finish. Many don’t even start the courses for which they are registered. And a lot of those who finish don’t take another one. That means the number of people actually learning anything substantial is much less massive than the PR suggests.

De boodschap in het artikel waaruit voorgaand citaat komt, is helder en niet wereldschokkend: er zal een heel nieuwe benadering van ‘leren’ en van ‘onderwijs’ moeten komen. Momenteel hebben we te maken met onderwijs dat een digitale kopie is van het bestaande. Waar hoorden we dat ook al? De ene na de andere sector worstelt met ‘het nieuwe paradigma’.

Nieuwe concepten zijn blijkbaar niet zo eenvoudig te ontwikkelen.

(…) digital learning needs to become much more mobile, personal and social. That may sound obvious, but it’s apparently not. At last count, for example, only 34% of college faculty are using social media for teaching. As Carson Kahn, an educational technology specialist at the City University of New York, puts it, “education lags 30 years behind most of the world, and 50 years behind Silicon Valley.”

Eerlijk gezegd ben ik inmiddels nog het meest geboeid door die laatste zin: dat het onderwijs zo áchter loopt. Hoe kan dat? Hoe verklaar je dat? Ik weet het niet, maar weet wel dat we die geluiden al decennia horen. Blijkbaar is er iets structureels aan de gang. Blijkbaar zijn we niet goed in staat nieuwe generaties andere kennis bij te brengen dan de onze. Daarmee per definitie achter de feiten aanlopend.

Overigens ligt dat allemaal vrij subtiel. Zo zal een basisschool eerder bestaande vaardigheden en kennis overbrengen dan een universitaire onderzoeksgroep. Die laatste zóekt juist naar de toekomst. Kortom, alles over één kam scheren, is bezijden de werkelijkheid als het gaat over ‘het onderwijs’.

Het artikel is desondanks interessant. Niet omdat het direct de handvatten biedt hoe te ontwikkelen. Maar het maakt wel (weer) duidelijk dat we ons niet in de luren moeten laten leggen door de mooie verkooppraatjes: het is een lange weg van zoeken en proefondervindelijk ontdekken die is te gaan. Hoe kun je de kennis die de grote social mediabedrijven hebben opgedaan, inzetten? Hoe laat je mensen leren die steeds kortere, snellere en meer aandachtsmomenten hebben?

Het is nog maar de vraag of bij dat antwoord de klassieke instituten passen. Dat blijft me toch frapperen; dat bij discussies over een nieuwe overheid, een nieuwe zorg of nieuw onderwijs, de bestaande instituten níet expliciet ter discussie worden gesteld. Eerder lijken zij een gegeven te zijn?! Da’s in feite best wel vreemd.

Waarom? Misschien ook hierom?

The MOOC providers, their institutional partners, education-technology entrepreneurs and even the big, traditional education publishers all understand this and they’re working hard to improve the state of affairs. Yet no one has quite put it all together yet. Surprisingly—or maybe not considering they spend more than $1 billion on technology—the institution who’s come closest so far is the University of Phoenix. Yes, that University of Phoenix, the one the US Senate accused of providing “an inferior education” last year.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s