Er is een “precies goed”

Gôh. Hebben al die ouders en andere voorvaderen nog gelijk ook, zeg; met hun bewering dat ‘te’ nooit goed is. En wij, toen nog kinderen, maar denken dat het was om ons dwars te zitten. “Nee, teveel snoep is niet goed.” Het puberende brein hadden ze toen immers nog niet open gehad, waardoor een andere populaire was: “Teveel slaap is ongezond”. Wisten zij veel.

Achteraf valt je pas op dat ze zelden of nooit iets zeiden als “Pas op, hoor. Teveel uren leren is slecht.”. Nee, dat werd dan eerder dat ‘te veel’ niet goed was, maar ‘te weinig’ ook. Mij maak je niet wijs dat je nooit hoorde dat je “veel te weinig (groente)” at. Leuke dingen deden of kregen we haast wetmatig ‘te veel’ en de vervelende ‘te weinig’.

Op zich klopt het wel. Dagen, weken, maanden boterhammen pindakaas – of iets anders – eten, komt je op een gegeven moment de neus uit. Een overdosis. Dan wil matiging inderdaad nog wel ’s helpen. En dat geldt eigenlijk overal voor. Variatie doet leven. Muziek? De grijsgedraaide platen kon je na een poos ook niet meer horen. De sex op tv oversteeg jaren geleden het irritatieniveau van televisiereclames, zo vaak stuitte je na 22.30 uur op copulerende homo sapiens.

Heel erg verbaasd, was ik dus niet toen ik dit figuurtje zag in een artikel van Tim Kastelle op Innovation for Growth.

20130218-174146.jpg

In het artikel gaat hij in op ‘open innovatie’: het idee dat innovatie het best gedijt in samenwerking met andere partijen, waardoor allen op elkaar kunnen voortborduren. Eerlijk gezegd, lijkt me dat een heel verstandige aanpak. Zeker in een wereld waar informatie en kennis met een onwaarschijnlijk hoge snelheid rondgaan. Dát is het grote verschil met de molochen die nog introvert konden ontwikkelen. Zij hadden mínder haast, ook omdat kennis minder beschikbaar was. Dat zou betekenen dat ‘open innovatie’ vooral door de omstandigheden wordt afgedwongen. Dat hoop ik niet, omdat dan de kans groot is dat de omstandigheden ook weer zodanig worden dat gesloten innovatie aantrekkelijk wordt. Mooier zou zijn als het idee van samenwerking tot kernkwaliteit wordt gezien van bedrijfsvoering.

Maar er blijkt dus een grens te zijn aan wat we, en onze ondernemingen, aan kunnen. De afbeelding laat het zien: de kromme bereikt zijn top bij 11 partners. Daaronder en daarboven is het effect suboptimaal: te veel of te weinig partners.
Het artikel wijst je ook de richting naar vergelijkbare gegevens over onszelf. Zo bestaat er een optimale teamgrootte: tussen de 8 en 12 personen. Ook leuk: managers hebben een beperkte span of control. Maar wat zeg je van de conclusie dat er ook een tekort en een overdaad aan extrovertie kan zijn? Als ik dat zo lees, denk ik ‘maar natuurlijk’. Mensen die niets over zichzelf zeggen en degenen die alleen over zichzelf spreken, zijn inderdaad mensen die bij anderen meestal niet zo goed liggen. Maar op de manier van optimumkrommes kijken? Nee, dat had ik nog nooit gedaan.

Het klinkt allemaal ook zo vanzelfsprekend. Er is dus aantoonbaar zoiets als een menselijke maat. Nu ben ik wel héél erg benieuwd of dat ook opgaat voor bijvoorbeeld grote scholengemeenschappen, voor grote bedrijven, voor grote ziekenhuizen, voor grote…. Zou groot dan wellicht economisch-theoretisch wenselijk zijn, maar menselijk onwenselijk? Dat wordt dan een leuk dilemma.

Zoals Tim Kastelle terecht opmerkt: we zoeken naar duidelijke antwoorden, liefst zwart óf wit. Maar wat we vinden, is materiaal dat aangeeft dat het zo niet in elkaar steekt. En, nog erger, dat de beste balans per mens, per bedrijf en per situatie anders is. Daar sta je dan met je protocollen, standaarden en referentiewaarden. Eigenlijk dien je alle beoordelingen met een korrel zout te nemen, als het waar is wat we steeds beter in kaart krijgen: dat mensen individuen met individuele capaciteiten zijn.

Het lijkt een open deur, zoals onze ouders die zouden hebben kunnen gebruiken, en hij is verdraaid lastig te hanteren, maar hij is wel waar

more is better, but only until it’s not

20130218-190544.jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s