Voedsel, sex en … muziek

Eigenlijk had ik deze blogpost gedacht te wijden aan het vrouwenuniform van deze tijd: het korte zwarte rokje met strakke beenbedekkers als legging of panty. Het lijkt overal te zijn. Soms lopen mannen kwijlend als een hond te kijken naar vrouwenbenen die er in dat uniform uitzien als elfenbenen. En soms denken mannen: zou je dat nu wel doen?

Maar toen vond ik eerst muziek terug uit mijn jeugd en ging alles op z’n kop. Deze band, een Italiaanse (en hun lp Live in USA)

Hij hoort voor mij in een reeks muziekwerken – waarom zou je die term reserveren voor klassieke muziek? – die mij op een speciale manier raken. Ik schreef het al eerder; het is van die muziek waar ik onrustig van word. Dan móet je bewegen (maar niet dansen). En het zorgt voor koude rillingen en kippenvel. Bij sommige muziek kan ik het nog verklaren: dat roept herinneringen op aan heel jong overleden kennissen. Neil Young’s The Needle…. . Jeffersons Airplane’s White Rabbit. De stem van Lou Reed. David Bowie, soms.

Andere muziek moet iets anders hebben. Maar wat?! Zelf heb ik het idee dat het iets heeft te maken met de uitvoering. Mijn ‘afwijking’ is een voorkeur voor live registraties. Siouxsie and The Banshees. Emerson, Lake and Palmer (hun allereerste optreden). Lou Reed en Nico Live At The Bataclan. Carla Bley live. De Dijk. Santana. En ga zo maar een poosje door.
Een tweede karakteristiek die die muziek vaak heeft, dacht ik zo, is dat ze zowel stevig is als van die bluesy jankende instrumenten heeft. Daar ben ik toch ook wel dol op: het gehuil van zo’n tollende Lesley of het onbeschrijfelijke geluid van een synthesizer. De gitaar die zó hoog gaat dat-i welhaast naar outer space verdwijnt. Blijkbaar is dat de weg naar mijn ziel.

Het is het domein van de jazzrock. Ik geloof vooral iets van de jaren zeventig. En zó mooi.

Terwijl ik een beetje zit te trippen op Alta Loma Nine till Five Medley en de viool, gitaar en synthesizer huilen, zie ik ineens de kop van een artikel Why Do We Love Music?. Gelukkig is het niet te lang, want de bas stuwt alles in de huiskamer op tot ongekende hoogte. Het is wel een mooi antwoord dat wordt gegeven: net als eten en sex blijkt muziek activiteit in onze hersens te bewerkstelligen die wijst op een basale levensbehoefte. Zoals eten en sex belangrijk zijn voor het voortbestaan van De Mens Als Soort zou muziek dat ook weleens kunnen zijn. Wat een prettig idee: eten, sex en muziek, daar gaat het om! Zaten ze met sex, drugs and rock and roll toch aardig in de buurt met twee van de drie goed.

20130208-172636.jpg

Het werd nog mooier. In 2006 verschijnt ondermeer dit in Live Science

Composers play with subtle, intricate changes and rates of change to try and elicit emotion. In recent studies, scientists found that people already familiar with the music are more likely to catch a chill at key moments:
-When a symphony turns from loud to quiet
-Upon entry of a solo voice or instrument
-When two singers have contrasting voices

People covered in goose bumps also tend to be driven more by rewards, and less inclined to be thrill- and adventure-seekers, according to research conducted at the Institute for Music Physiology and Musicians’ Medicine in Hanover, Germany.

“Our results suggest that chills depend very much on our ability to interpret the music,” said Oliver Grewe, a biologist and musicologist at the institute. “Music is a recreative activity. Even if it is relaxing to listen to, the listener has to recreate its meaning, the feelings it expresses. It is the listener who gives life to the emotions in music.”

Als je per sé wilt, kun je hierboven lezen dat je moet leren luisteren naar muziek. Wellicht heb ik dus (inderdaad) een heel primitieve, onderontwikkelde smaak. Dan zouden die voorkeuren dus mogelijkerwijs de basaalste zijn?!

Wat me dan weer opbeurt, is dat ik dan in elk geval niet bij de sensatie- en avontuurzoekers hoor, maar bij het meer empathisch soort dat complimenten belangrijk vind. Dat doet me deugd, want vandaag de dag is het beeld toch wel dat die groep avontuurzoekers, de ‘échte mannen’, de wereld naar de verdoemenis helpen.

Ik neem nog een derde snuif jazzrock uit het verleden. De positieve energie spat er vanaf. Of het dit betoog goed heeft gedaan, mag je voor jezelf beoordelen. Ik zou daarbij wel jouw eigen favoriete energiegevende muziek aanzetten.

Advertisements

One thought on “Voedsel, sex en … muziek

  1. Pingback: Onbekend… met mate | "Me dunkt…"

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s