Hoe de ijskou ons ontdooit

Eigenlijk vind ik het ook wel jammer dat de vorstperiode ten einde loopt. Niet alleen vanwege de kou, die ik best wel kan missen. De kleinste zuchtjes wind zorgen met kou ervoor dat het nóg koude lijkt. Een beetje de tegenhanger van warmte. Maar ja, windstiller dan windstil om het nóg warmer te krijgen lukt niet. Dan zal toch echt de temperatuur omhoog moeten. En voor de wijsneus: de tegenhanger van ‘wind’ bij (gevoels)temperatuur van kou is ‘vochtigheidsgraad’ bij warmte. Tegenover de snijdende wintertijd staat de broeierige junglewarmte. Zo zie je maar weer: hoe ‘de natuur’ ons altijd te slim af is.

Maar de winterkou gaat het loodje leggen. Dooi valt in. En even moet Nederland zich verbijten. De schaatsers zien keihard ijs als overgoten met weekmakers wegsmelten. Tranen wellen op in de oogkassen, als wordt gedacht aan de verkeken kans op De Tocht Der Tochten (of, zoals Irak ons leerde: de Moeder Aller Tochten). Da’s lullig. En ook jammer voor ons niet-schaatsers omdat natuurijsschaatsen toch levendiger oogt dan eindeloos lijkende rondjes op een ijsbaan. Nog afgezien van de YouTubeFilmpjes die we nog moeten gaan kijken.

Onverbiddelijk sloopt de dooi de winter. De ijspegels die majusteus flonkerend zelfs lekkende dakgoten tot kunstwerken wisten te promoveren. De steeds ingenieuzer wordende sneeuwpoppen. De met veel toewijding door kinderhanden nóg sneller gemaakte slee-hellingen. De dooi doet als onzichtbare sluipmoordenaar zijn werk.

Langzaam druppelt de winter weg.

Wat ook al aan het verdwijnen was, is onze gedragsverandering. Dat is namelijk iets wat mij ieder jaar weer opvalt: hoe wij socialer worden tijdens extreem weer. In een land waar regen en storm vaker voorkomen dan zon laat staan sneeuw, zijn de laatste twee nog steeds vrij uitzonderlijk. Je ziet Nederland in een spasme schieten als dat weer wordt aangekondigd. Windkrachten worden noodweer. Onweer en bliksem lijkt de voorbode voor het eind van de wereld. Een week zon in de zomer maakt van Nederland een dorre woestijn, zo lijkt het. Sneeuw in aantocht betekent verkeerswaarschuwingen die doen vermoeden dat de Noordpool afzakt naar de lage landen.

Dat afwijkende weer heeft wel degelijk effect. En heel vreemd: positief.

Wie de afgelopen weken in besneeuwd Nederland de weg op moest, heeft het wellicht zelf ook ondervonden: onder die condities kan Nederland wel degelijk galant en empathisch zijn. Overigens zie je dat bij de andere extreme omstandigheden ook, hoor.

Hoe kan het toch dat automobilisten met sneeuw op de weg wél rekening kunnen houden met fietsers en voetgangers? Op een besneeuwde weg kiezen fietsers de veiligste sporen. Vaak zijn dat die die door auto’s zijn gemaakt. En daar rijd je dan met je langzame en af en toe glijdende fiets, met achter je auto’s. Opvallend hoe die begrip hebben voor je gedrag. Voetganger? Bijna hetzelfde verhaal. Oversteken op een glibberig wegdek gaat niet zo snel; maar bij sneeuw zul je toch niet zo snel claxonnerende haastzoekers treffen. Blikschade is voor een automobilist een ernstig iets. Dat weerhoudt Nederlandse razers er niet van op korte afstand van elkaar door het land te flitsen; tot het weer verslechtert. Dan kunnen we ineens wél voorzichtig zijn.

Mij blijft dat toch wel verbazen. Blijkbaar hebben we een externe kracht nodig om onszelf te laten zijn. Want dat is waar ik nog steeds van uit ga: dat het gedrag dat we buiten de extreme omstandigheden om vertonen, minder normaal is dan we weleens denken. Dat we onszelf teveel opjagen, wisten we denk ik wel. Maar blijkbaar hebben we een extern excuus nodig om te vertragen. (Verkeers) Regels blijken dan preventief tekort te schieten; we houden ons er massaal níet aan. Want, tja, wie doet je wat?

Zo’n sneeuwsituatie laat je daarover even nadenken. Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat we dan wél sociaal zijn en minder gehaast? En dat de economische motor niet eens afsloeg. We weten dat een externe dreiging de interne cohesie van een groep vergroot. Dat speelt ook hier. Maar de bedoelde externe dreiging is vooral een vijandige groep: een andere clan, een ander dorp, een ander land. In die situatie hebben we de neiging samen te klonteren en solidair op te treden. Niet?! Moet je maar eens nagaan hoe ‘we’ kampioen worden, hoe ‘ons’ een doelpunt door de neus is geboord, hoe ‘wij’ het water onder controle brachten (mwah), …

Wat nu zo jammer is, is dat de recessie waarin we zitten, onzichtbaar is en ook niet – zoals het weer – gelijkelijk toeslaat over alle rangen en standen. Dan was de recessie tenminste te zien als iets wat ons allemaal treft en waartegen we gezamenlijk moeten optreden.

Want we kúnnen dat wel. Als we willen.

20130126-201839.jpg

One thought on “Hoe de ijskou ons ontdooit

  1. “Want we kúnnen dat wel. Als we willen.”
    ……Ja Jan….willen we dat? Wij wel hè .
    De werkelijkheid en de feiten zijn,en dan gaan we maar niet te ver in de geschiedenis:
    De Volkenbond …..de verenigde Naties…..de “arbeiders” partij en omroepvereniging …..de “christelijken”……..”de geleerden”. De vele “deskundigen”. Nu in 2013…..!!!’….
    Jan Romein schreef dat de “rustige” wereld rondom 1900 verdween…en dat is zo.
    Er is Hoop….is de nietszeggende kreet!
    De meeste Christenen zijn gewoon vals,zo kon daarom wo1 en wo2 uitbreken….OM WAT..?
    De “communisten.”….de / het “vrije markt” denken….de “liberalen”…de!………tjes.enz enz..
    En kijk nu eens wat we de afgelopen tijd hebben zien gebeuren.

    “Want we kúnnen dat wel. “Als we willen.?….ja ik wil graag…?ik ben niet naïef en onrealistisch en ik wil niet mijn hoofd in het zand steken….maar ik bemoei me al lang niet meer met politiek..met de VARA.. met valse Religie ..enz….al heel lang niet meer.
    Maar ik zoek…..en zal vinden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s