UWV toch… Wat doe je nu?

Makkelijk schieten op een prooi als het UWV. De club is samengesteld uit een aantal verschillende bedrijven, met hun eigen geschiedenis. Dat kun je wegwuiven, maar je kunt het ook in de achterhoofd houden om de context te kunnen bepalen. Datzelfde geldt voor het onzalige besluit om, bínnen het UWV, UWV en UWV Werkbedrijf gescheiden te houden. Dat is vrágen om problemen. En die kwamen dan ook.

20121121-185003.jpg

Inmiddels is het UWV verworden tot het lachertje van de overheid. En het makkelijke doelwit dus van bezuinigers en beter-weters bij adviesorganisaties. De afkalving van het UWV lijkt onstuitbaar. Ze beweegt zich steeds verder terug naar een schaduwwereld, waarschijnlijk totdat plots, “pfoefff”, het UWV weg is. Da’s een populaire managementoplossing: blijven praten, onderzoeken en beleid maken totdat de tijd het probleem inhaalt en opvreet. En da’s geen geintje: die wetenschap kreeg ik, als onderzoeker, te horen van en ambtenaar bij het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid die we ondervroegen over de aanpak van langdurige werkloosheid. Het cynische antwoord? “We wachten gewoon totdat het vanzelf verdwijnt”.

20121121-184954.jpg

Toch zou het UWV de hand ook in eigen boezem moeten zien te steken. Want de dienstverlening die nu wordt aangeboden, is bedroevend. Daar helpt geen geschiedenis of ander excuus aan. Het is gewoon ronduit slecht.

Het begint al met die tweedeling UWV – UWV Werkbedrijf. Samen vormen ze UWV. Logisch dat één deel dezelfde naam heeft als het totaal, en de ander een divisienaam? Maar dat is nog niet alles.
Het UWV verstrekt de WWuitkering en doet controles. Maar de áánvraag van een WWuitkering loopt via UWV Werkbedrijf. Logisch, toch? Nee.
Als je dat dan doorhebt, ben je er nog lang niet.

20121121-184947.jpg

Nu moet er een overzicht worden gemaakt van je werkervaring, opleiding en vaardigheden, een curriculum vitae. Persoonlijk vind ik dat een heel onaangenaam klusje, omdat je wel weet wáár je werkte en studeerde maar in welke jaren precies? En dan passen de functieopties die het UWV bedacht ook nog eens niet op de werkelijkheid. Het systeem denkt nu dat ik in de ICT zat. Nou ja, innovatie = computer = ICT, zal-i hebben bedacht. Je bent dus blij als je dat eenmaal hebt ingevuld en gedaan. Maar dan blijkt het op de verkeerde plaats te staan. Het moet op een website van UWV Werkbedrijf staan: werk.nl. En er wordt verdorie ook nog ’s gevraagd naar kalendermaanden bij de jaartallen die je net hebt opgeduikeld.

Ook die stap neem je. Klaar. Toch?

Nee! Want je bent als WWgerechtigde verplicht sollicitatieactiviteiten te ontplooien. Voor wat, hoort wat. Heel redelijk, ware het niet dat de website WERK.nl laten we het vriendelijk formuleren geregeld offline danwel onbereikbaar. En dat is dus wel de website die een centrale plaats inneemt in je bestaan. Alle communicatie verloopt via dat systeem, want een méns, nee, die krijg je zowat niet te spreken bij het UWV Werkbedrijf. Een stotterend, stagnerend, kortom, onbetrouwbaar communicatiesysteem doet de relatie dan geen goed.

Overigens heb ik wél een mens als contactpersoon. Blijkbaar is dat één van de heel weinige voordelen van een oudere werkloze zijn. Na maanden heb ik een mens gezien. En voor de volledigheid voordat iemand dáár over valt: met het UWV kun je heel goed bellen. Dan krijg je een aardige medewerker van het call centre en als die er niet uitkomt word je terug gebeld door een UWVer. Maar ja, dát gaat dan weer alleen over de uitkering.
Mijn pleidooi is om vooral ménselijk contact mogelijk te maken; zeker in de eerste maanden.

Dan zit je in het systeem. Denk je.

Want iedere wijziging lijkt een drama.
Zo was een bezuiniging in huis de overstap naar een kabelaar voor Internet, TV en telefonie. Dat betekende dus wel een wijziging van het emailadres. Dat is nu drie maanden geleden en het lúkt maar niet dat goed te krijgen. Vier maanden geleden is, geheel volgens de instructies, mijn emailadres aangepast. En inderdaad, in mijn CV staat het ook goed. Maar jammer genoeg blijft de mail naar het oude adres gaan. En de tweede poging contact te krijgen met de ICThelpdesk levert nu ook helemaal geen sjoege meer op. Da’s toch wat leurstellend.

En dan het streven mensen weer aan het werk te krijgen. Mijn nuchtere verstand volgend – en dóm ben ik volgens de IQtesten echt niet – zegt me dat je dat doet door mensen te stimuleren. Dat blijkt onoverkomelijk lastig voor een organisatie die zich vooral lijkt te richten op controle en wantrouwen.

Een voorbeeld. Je mag vrijwilligerswerk doen. Dat meld je bij het UWV Werkbedrijf en als zij akkoord gaan, mag het. Alhoewel echt iedereen nu wel weet dat vrijwilligerswerk, bezig zijn, je netwerk vergroot of in stand houdt en dús belangrijk is voor je kansen op werk, is het nog niet zo helder wat wel en wat niet kan. Ik heb toestemming. Maar ik krijg een vergoeding per activiteit en hoe gaat dat dan, als dat zo wisselt. Zo mag ik €150 per maand vrijwilligersvergoeding ontvangen, met een maximum van €1500. Dat haal ik niet. Maar hoe dat precies werkt, is onduidelijk want UWV geeft tot nu alleen móndeling toelichting. Daaruit blijkt dat ik het zélf in de gaten moet houden. Maar ook dat ik niets heb om op terug te vallen bij een meningsverschil. Want “het UWV heeft geen algemeen telefoonnummer” en “het UWV heeft geen algemeen email adres”. Heel fijn. Heel stimulerend. Misschien met ik maar stoppen met dit vrijwilligerswerk, dat me wel toegang geeft tot heel goede netwerkcontacten.

Nog een voorbeeld? Ik heb twee uur een presentatie gedaan en discussie begeleid voor een opleidingsinstituut. Ik kreeg ervoor betaald en zij waren heel erg tevreden. Netjes opgegeven bij UWV en ook netjes, en snel, afgewikkeld: er wordt dan op je uitkering gekort. En terecht. Wat ik dan weer níet snap, is waarom vanaf dat moment iedere maand weer een inkomstenformulier moet worden ingevuld. Dat is werkelijk een lullige drie vragen. Maar als je het vergeet, zit jíj fout: en de belangrijkste vraag is toch wel dat duidelijk is dat dit eenmalig was en het daarom volledig vaag is waarom dat iedere navolgende maand weer moet worden gevraagd.

20121121-184936.jpg

Nee, als het gaat om vertrouwen hebben in je klanten, scoort de club slecht. Maar wat mij echt veel meer zorgen baart, is dat, als je met WWers spreekt, de meesten geen enkel risico nemen en zich précies aan de regels houden. Want je héél strikt aan die regels houden, die regels béter kennen dan de UWVer, is veiliger. Maar het blijkt ook de manier om ieder sprankje initiatief eruit te slaan.

En da’s méér dan jammer. Het is haast verwijtbaar als je je realiseert dat diezelfde afhankelijken wel worden geacht aan het werk te komen. Met de handen op de rug gebonden en de ogen geblinddoekt?!

NB
Een dag later reageert via Twitter @UWV webcare adequaat:

20121122-161957.jpg

One thought on “UWV toch… Wat doe je nu?

  1. Mijn werknemer (die via een lowrisk polis bij mij werkzaam was) wordt ziek nou dat kan natuurlijk.
    Nu betrap ik hem op zwart werken en confronteer het uwv ermee.
    En wat doen zij ermee? helemaal niets.
    Nu heb ik hem er zelf mee geconfronteerd en opeens neemt hij ontslag en wat denk je nu gaat het uwv een onderzoek starten.
    Dus kort samengevat heeft deze werknemer een half jaar zwart gewerkt en een uitkering gekregen op de koop toe.
    Nu is het onderzoek afgesloten en wat denk je Hij krijgt een waarschuwing en komt er zo mee weg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s