Gezien?

Mocht je het willen uitproberen: doe eerst even de gordijnen dicht of het licht uit. Dan zit je niet zo in de kijker.

20121026-205959.jpg

Wat je nu moet proberen, of proberen voor te stellen, is op handen en knieën op de grond gaan zitten. Als een hondje, ja. En dan je linkerknie en rechterelleboog naar elkaar toe bewegen; een diagonaal onder je lichaam dus. Dat doe je een minuut en dan het spiegelbeeld een minuut.
Het is een oefening die we bij de fysiofitness geregeld doen. Ik neem aan dat-i op een of andere manier goed is voor mijn rug – dat is de reden dat we daar in die fitnessgroep zitten: onze rug – maar hoe het werkt? Eigenlijk weet ik dat niet precies. Wat me weer wel frappeert, is dat precies dezelfde oefening wordt gedaan bij de mindfullnesstraining die ik momenteel ook doe. Hét verschil: de oefening wordt daar langzamer en aandachtiger gedaan. Hetgeen ook klopt, want mindfullness gáát over aandacht.
Mocht je overigens er nog eentje willen proberen: ook handen en voeten en dan één been, als een plassende reu, een mannetjeshond dus, in een haakse hoek naar buiten bewegen. Schijn je mooie billen van te krijgen. Alsof wij daar nog iets aan hebben (ik ben met 57 jaar een van de jongeren!).

20121026-205951.jpg

Goed. Je zit nu dus op de grond. Misschien toch handiger om nu dan weer gewoon te gaan zitten. Want zo op twee poten, wordt lezen lastig.

In die houding ‘staand’ in de zaal kijk je dan eens om je heen. We hebben een kleine, erg leuke groep waarmee we fysiofitnessen. Het gaat ‘lekker informeel’, wat ook zoiets inhoudt als ‘lekker leuterend en niet permanent al te inspannend’. En, inderdaad, dat is níet de bedoeling, maar de leraar hebben we al zó lang dat-i deel is gaan uitmaken van de groep. Maar goed: daar ‘staan’ we dan, met z’n tienen… hevig balancerend, benen en armen naar elkaar toe bewegend.

Da’s toch een bijzonder uitzicht: een groep mensen op leeftijd die dit type fitness-oefeningen doet,

Mij bekruipt dan ook iedere keer het gevoel dat we in het geniep worden opgenomen. Dit is zo’n gelegenheid, maar we hebben er meer. Ooit iets gedaan met mannen wat iets weggeeft van ritmische gymnastiek? Ik ben tot de conclusie gekomen dat mannen motorisch een genetisch gebrek kennen en niet in staat zijn zonder botsingen synchroon te bewegen. Man, man, man, zo’n zaal is een grote bron van vermaak en mogelijk televisieoptredens.

20121026-205943.jpg

Zo onwaarschijnlijk is dat niet eens. Ooit is-t-i benoemd als de surveillance society; een samenleving waar veel, zo niet alles, in de gaten wordt gehouden. We registreren ons kapot. En zelfs in die mate dat sommige mensen de mening zijn toegedaan dat we daardoor niet meer aan werken (kunnen) toekomen. We hebben tal van klik-, tip-, verraad- en bellijnen waar we kunnen doorgeven wat ons niet bevalt. We ontwikkelen apps om dat ‘signaleren’ te faciliteren; een hellend vlak dreigt. En we hebben inmiddels zoveel spiedende camera’s dat we het meest spiedende land in Europa, Engeland, naar de kroon gaan steken.

Ga maar eens na hoeveel camera’s je tegenkomt. Grote stukken wegen worden bekeken. Winkelstraten worden bekeken. ‘Voor de gein’ hebben horeca-instellingen camera’s hangen die stadsterras of strand in beeld brengen. Winkels spieden naar winkeldieven via camera’s. Vanuit de kinderopvang is een videostream beschikbaar voor de ouders; je wéét maar nooit. Werkgevers laten, soms, camera’s installeren om frauderend personeel op te sporen. Thuiswonende ouderen zien steeds minder mensen, maar wórden steeds meer gezien; via een webcam. In de sportschool spiekt een camera wie er binnen komen. De smartphone van een willekeurige voorbijganger kan heel goed filmen en streamen. Het tankstation legt vast wie er tankt. En zo kun je nog bijna eindeloos doorgaan; ook als gevolg van de beschikbaarheid van goedkope IPcamera’s.

20121026-205924.jpg

Er wordt op ons gelet. En wat er met die gegevens gebeurt, is niet helemaal helder. Want hoe we het wenden en keren, in de meeste gevallen is de réden om te spioneren ogenschijnlijk legitiem, maar zijn er veel collateral victims; mensen die wel gezien worden, maar niets op hun kerfstok hebben. Gelukkig zijn veel beelden van zo’n abominabele kwaliteit dat je je over herkenning geen zorgen hoeft te maken, zo bewees de Rotterdamse Kunsthal.

Toch is het een vreemde gewaarwording als je je eens een uurtje gaat realiseren hoe vaak je dat uur al bent bespioneerd. Je doet er niets meer aan. Het is onze realiteit geworden. Maar ik beken: als je in zo’n fysiofitnesszaal weer eens in een idiote pose bent, vraag je je tóch af of het interne videosysteem niet ook is gekoppeld aan een recorder of streamt.

20121026-205935.jpg

Advertisements

One thought on “Gezien?

  1. Pingback: Anders kijken | "Me dunkt…"

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s