MoMo-ams deed het

Het was één grote positieve ervaring: altijd leuke mensen om te ontmoeten, altijd een groep sprekers waarvan er minstens één tot de verbeelding sprak en vaak meerdere, altijd een goede sfeer. En dat doe je dan blijkbaar zó goed dat een groot deel van die groep ook zo gek krijgt op een Tweede Pinksterdag, een zónnige vrije dag, naar Amsterdam te komen. De bijeenkomsten waren op z’n zachtst gezegd ‘nogal populair’. De zaal zat in mijn herinnering alle, vijftien?, bijeenkomsten waar ik bij was helemaal vol.

Mobile Monday Amsterdam, MoMoAms voor de ingewijden, was een succes. Stoppen op het hoogtepunt is vast en zeker een verstandig besluit geweest, maar een gemis is het wel. De vrij unieke verzameling mensen is met de wind weer uitgewaaierd.

Voor hun (voort)bestaan zijn groepen erg afhankelijk van hun mate van openheid danwel geslotenheid. Gesloten betekent weinig tot geen inmenging; niet van opvattingen en evenmin van mensen. Berucht voorbeeld zijn sportverenigingen waar men ‘tradities in ere houdt’ en slechts met moeite verandert. Vrijwilligersorganisaties eigen zou je haast denken.

Openheid is goud waard. Maar hoe doe je dat? Hoe krijg je een groep mensen die dat kunnen? Naast je eigen instelling is vooral je visvijver van belang. Als die divers is en jij er serieus mee omgaat, dan komen de mensen en ideeën wel. MoMoAms kon dat Ook vanwege het programma en de aanwezigen, maar niet in de laatste plaats omdat iedereen een serieuze kans maakte aanwezig te zijn.

Lang vantevoren werd Het Moment bekend gemaakt. Het moment waarop de digitale inschrijving werd opengesteld en, gelijk koopjesjagers, de inschrijving werd bestormd. Uiteraard waren er wat plekken voor genodigden en zo. Dat is normaal. Maar de resterende plekken, tegen de 4-500, waren in twee rondes van max 10(!) minuten vergeven. Dat geeft aan dat je populair bent, lijkt me.

Ik moest verleden week, met weemoed dus, aan die manier van inschrijven denken. De zoveelste kloon van TED diende zich aan, in Leiden. En wat mij betreft de antipode van MoMo: gesloten.

TEDx gaat op uitnodiging, een soort van ballotage. Dat is goed als je een gerichte groep mensen wilt bereiken. Maar als het gaat om het ‘verspreiden van waardevolle ideeën’ lijkt het mij noodzakelijk dat zo breed mogelijk te doen.

Een gewenste groep heet chique een invitational conference. En daaraan wordt meestal geen ruchtbaarheid gegeven. TEDx doet dat wel. Sterker, het lijkt uitdrukkelijk de bedoeling een inner en een outer circle te creëren. Slim want wie nu niet bij iets ‘exclusiefs’ horen? Al is maar de Bijenkorf-klantenkaart.

In Leiden heb ik niet eens een póging gedaan me aan te melden. Woordkeuze verraadt veel over je denkraam en bedoelingen.
Toen ik las dat TEDxLeiden voor “studenten gratis is, voor ZZPers €50 en voor werkenden €100” geloofde ik dat niet. Blijkbaar bestaan er naast die drie groepen geen andere interessante mensen.

Advertenties

4 thoughts on “MoMo-ams deed het

  1. Ik ben een klein beetje verbaasd over de werkwijze van TEDxLeiden. Zelf zit ik in de organisatie van TEDxAmsLive en TEDxAmsWomen, beide zijn gratis, bij beide wordt geen onderscheid gemaakt tussen het feit of je nou ZZP’er, student of wat dan ook “bent”. Ook kijken wij niet of de mensen op de lijst “interessant” genoeg zijn.

    Het is niet echt ons oogpunt om “exclusief” te zijn, het enige wat niet verloren mag gaan is het verhaal. De “exclusiviteit” van de sprekers dus. Ik moet toegeven dat ik er ook wel eens van baal dat TEDx overal opduikt, maar toch is het ook mooi dat ze daardoor plek kunnen bieden aan zoveel meer mensen.

    • @Gladys Is niet zo belangrijk. Mij ging het meer om aan te geven wat verschil is, en met welk mogelijk effect, van open en gesloten groepen. Tja, en dat TEDx eigenlijk geen waarde meer heeft… Je hebt helemaal gelijk: er is wel iets in beweging gekomen. De vragen zijn wel wie, waarom en hoe. Levert het werkelijk iets op, of zorgt het vooral voor een nog sterker incrowd-gevoel. Misschien iets voor een latere overpeinzing 😉

      Kleintje: mijn stelling is dat doordat je met uitnodigingen werkt zelf selecteert. Gaat het bij de bijeenkomsten waarbij jij bent betrokken op basis van ‘wie het eerst komt…’? Dat is een ongelooflijke kracht van MoMo geweest; dat mensen op maandag om 12.00 uur met de vinger aan de computertoetsen klaar zaten om maar aanwezig te kunnen zijn. Dát noem ik commitment 🙂

      Verstuurd vanaf mijn iPad

  2. Mo-Mo deed het inderdaad, zo kan ik beamen op het gevaar af nu te lijken op iemand die ‘vroeger alles beter vond’.
    Wat ik ook herken in je verhaal is je gevoel bij TEDx. Daar mag je alleen maar heen als je ‘erbij hoort’ in de ogen van de organisatoren. Daarmee doet het mij denken aan het clubje zelfverklaarde populaire jongens en meiden op de middelbare school. Ergens op die manier bij willen horen is nooit mijn sterkste kant geweest.

    Overigens is TEDx op een andere manier helemaal niet meer exclusief, het duikt op steeds meer plaatsen op en ik zie op Twitter inmiddels ook regelmatig mensen lacherig daarover doen. Misschien is er morgen wel een TEDx in Gaanderen. En wat dan?

    Ik heb het antwoord op die vraag niet maar het zou me niet verbazen als het op een goede dag opeens afgelopen is met TEDx. Het momentum is voorbij, de sjeu is eraf of alle ‘interessante mensen’ zijn (zogenaamd) op.
    En dan komt er vast weer iets nieuws. Hoe die dingen werken, dat hoef ik jou niet te vertellen dus ik hou het hier nu bij.

    • @Jacqueline,

      Jou kennende, ben je geen ‘vroeger was het beter’tiepje, hoor. Het is ook niet de bedoeling dat zo aan te duiden. Wel dat er een impliciet een wereldbeeld zit in de wijze van organiseren. Mono, en vast ook andere vergelijkbare aanpakken, vind ik een voorbeeld van hoe dat goed kan: iedereen heeft min of meer dezelfde kans. Bij TED en TEDx – waar inflatie realiteit is geworden – is dat anders. Dergelijke initiatieven hinken op twee gedachten. Voor de duidelijkheid, dat zegt dus niets over de kwaliteit van het programma.

      En zoals al mijn blogposts: ik denk het niet beter te weten of soms zelfs maar te weten. Wel hoop ik iedere dag iets op te schrijven waar je even – soms langer – over kunt nadenken. Want als eenvoudig op te lossen zou zijn….

      Verstuurd vanaf mijn iPad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s