Authentieke bedrijven of geldmachines?

De mooie term ervoor is serendipiteit: de onverwachte ontmoeting, ontdekking. Iedere bibliotheekbezoeker kent het verschijnsel; dat je voor zo’n kast staat en dan, náást het boek dat je zocht, een nóg interessantere titel ziet staan.

Het artikel over Genevieve Bell – zie blogpost van hiervoor – nog eens doorlezend raakte ik op die manier van het pad af en dwaalde op een heel prettige manier af naar een artikel over de intrigerende vraag hoe IBM honderd jaar oud heeft kunnen worden. Dat is des te bijzonderder als je je realiseert dat, volgens Deloitte

the average life expectancy of a Fortune 500 company has declined from around 75 years half a century ago to less than 15 years today, and heading towards 5 years if nothing is done.

Het citaat is van Steve Denning en staat in een langer stuk in Forbes, over de overleving van grote bedrijven. Alhoewel ruim een jaar geleden gepubliceerd is dat nog steeds de moeite waard om even bij stil te staan; wellicht zelfs méér nu de crisis zich verdiepte en lijkt te verharden.

De blijkbaar steeds kortere levenscyclus van bedrijven is interessant fenomeen. Iedere keer als ik lees over reorganisaties, fusies of, zoals nu, de levensduur van bedrijven bekruipt mij de vraag: maar wat is dan de essentie van zo’n bedrijf? De naam? Eerlijk gezegd, lijkt het me zeer gezond als bedrijven opkomen en weer (snel) afsterven. Het in stand houden van zo’n naam, zo’n merk, imago of naam doet me, excuseer, toch echt denken aan het (nodeloos) verlengen van het leven van mensen, ziek of niet.

20121021-192059.jpg

Er zijn wel voorbeelden van zulke bewegingen.
Philips begon met gloeilampen (effe terzijde: vooral de ontstaansgeschiedenis is ontnuchterend voor diegenen die nog steeds denken dat Philips ‘de gloeilamp uitvond’). Maar in de loop van de tijd diversificeert de multinational en inmiddels is de verlichtingsdivisie verleden tijd en is de nadruk, na tussentijdse bewegingen, komen te liggen op bijvoorbeeld gezondheidszorg(apparaten).
Xerox is er ook zo eentje. Hun naam is niet voor niets een synoniem voor kopiëren. Daar zijn ze ooit mee begonnen: kopieermachines. Inmiddels doen ze ook in printers. Verwant, maar anders. En historisch gezien zijn zij de basis voor veel van de hedendaagse gebruikservaring van computers. Het roemruchte PARC waar ondermeer ‘de muis’ werd ontwikkeld, is van hen.
Als gevolg van de crisis zijn dergelijke bewegingen ook in Nederland waar te nemen. Het overleven van het bedrijf is belangrijk, zonder twijfel. En dus wordt gezocht naar overlevingsmogelijkheden.

Stel je zo’n bedrijf eens voor als rond object met een naam. En zonder die naam van positie te laten veranderen verandert het karakter van het object naar vierkant. “Vroeger maakten ze … en nu …” is een zin die vragen oproept over drijfveren. Zeker bij een forse koerswijziging zou je ook kunnen stellen dat niet het product maar de winst, het geld, de drijfveer is. Dat op zijn beurt maakt de idee dat authenticiteit belangrijk is twijfelachtiger, want die veronderstelt liefde voor een product of dienst.

Als gezegd, wie of wat bén je dan? Een naam? Een geldmachine?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s