De Sociale Kickstarter

Als ik mijn eigen onderstaande verhaal zou lezen, zou ik zeer waarschijnlijk toch wat sceptisch reageren. Het is een weg die we nog niet goed kennen en de onbedoelde gevolgen kunnen dus vérreikend zijn. Maar de essentie is en blijft waardevol: laat de gemeenschap projecten adopteren.

Steeds meer mensen kennen termen als crowd funding en websites als Kickstarter. Kort gezegd zijn die gebaseerd op het democratiseren van investeringsmogelijkheden. Het heeft iets van de long tail: investeren is niet voorbehouden aan de luttele aantallen mensen met te veel geld teveel, maar ook bereikbaar voor de talloos veel grotere aantallen met een kleinere portemonnee. Als dat een vergelijking is met meer variabelen, kunnen er immers meer oplossingen zijn. Een oppervlakte (het streefbedrag) wordt samengesteld uit lengte x breedte, inleg x investeerders. Dan zou je een streefbedrag van 6 bereiken door bijvoorbeeld 6 x 1, maar ook 1 x 6.

Crowdfunding is een pracht mechanisme om grote groepen mensen toegang te geven tot investeren en tot innovatie. Uiteraard wél met alle gevolgen. Investeren betekent risico lopen en dus ook dat dat Ene Mooie Project toch mislukt en je zuurverdiende spaarcenten verdampen. Dat is een realiteit. Van de Kickstarterprojecten haalt driekwart de eindstreep niet (op tijd), en een nog kleiner percentage is echt succesvol.

20120907-165835.jpg

Wat mij zo verbaast, is dat (lagere) overheden crowdfunding niet gebruiken. En waarom eigenlijk overheden? Misschien is dit wel het moment om een aantal ervaren crowdfunders, financiers, social media-experts en visionairen bij elkaar te harken en een sociaal Kickstarter te starten in Nederland. Ik ben wel benieuwd wie dat zouden willen zijn. Want dat het een collectíef initiatief moet zijn, staat voor mij als een paal boven water.

Het zou mooi zijn als er een platform zou zijn waar je sociale initiatieven kunt aanmelden voor co-financiering. Een platform waar het vertrouwen van ánderen in jouw idee, bepaalt of de poging het te realiseren wordt gestart. Waar dus de kracht van je idéé de motor is en niet of aan (beleids)regels is voldaan.

Een waarschuwing is wel op z’n plaats. Want zo’n aanpak kán tot perverse prikkels leiden. Ik las bijvoorbeeld dat in de Verenigde Staten dit gebeurde:

Colorado Springs turned off streetlights, stopped maintaining public parks and cut public transit when voters didn’t pass a tax increase. Affected citizens could pay to “adopt” a streetlight turned off by the government, paying $75 for a service that had previously been provided by the city. (The city council has abandoned this program, in part due to adverse publicity, and “all residential streetlights are in the process of being reactivated”.)

Natuurlijk is het zot dat publieke dienstverlening uitgekleed kán worden. Dat mág ook niet. Maar dat het een reëel risico is, zal duidelijk zijn. Crowdfunding gedijt eigenlijk alleen (sociaal) goed onder voorwaarde van empathie en solidariteit. Anders zullen de minderbedeelden de minderbedeelden blíjven en kan een tweedeling ontstaan en verdiepen.

Toen ik me zo afvroeg of dat sociale crowdfunden eigenlijk opgang maakt, bleek dat dus inderdaad te gebeuren. Mashable, onder andere, wijdt er de nodige woorden aan. Zo blijkt New York de positieve variant van Colorado Springs met een eigen Kickstarterpagina. Daar zijn diverse initiatieven te vinden.En in een land als Groot Brittanië wordt de aanpak ook gebruikt.

Een mooi artikel over het fenomeen stond in Digital Media and Learning dit. De moeite waard om eens in te duiken voor al die gemeentemensen en anderen die maar geen uitwegen zien uit hun crisis. Misschien hoeft dat niet. Misschien gaan ‘wij’ wel op onze eigen manier onze eigen idealen verwezenlijken. Het artikel bevat ook zinvolle waarschuwingen en tips.

Stel dat dit serieuze vormen aanneemt, dan hebben we weer een verschuiving te pakken. Deze keer het hele stelsel van particuliere huishoudboekjes, overheidsfinanciën en filantropie. Dat is een lastige, want ‘wie betaalt, bepaalt’ kan uit overwegingen van solidariteit niet onverkort overeind blijven.

Maar het zou wel mooi zijn als we, naast belastingen, zelf kunnen besluiten waarin we ons geld investeren. Dat zou best wel eens héél andere initiatieven kansen kunnen bieden dan ze nu onder het conservatieve gesternte hebben.

Wat blijft, is de oproep: wie zet dit in Nederland op?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s