Blauwe velden … omdat jij dat wilt

Het blijft toch een grappige waarneming: de momenten dat je je realiseert dat iets sluipenderwijs helemaal van perspectief is veranderd.

Nu ben ik geen fanatiek sportliefhebber, dus sommig nieuws bereikt mij wat later. Maar dat de hockeyvelden blauw zouden zijn op de Olympische Spelen was zelfs mij niet ontgaan. Blauwe velden en een geelgroene bal. Heel logisch, want dat geeft op televisie de beste contrasten. En met de snelheid waarmee de bal soms wordt gepushed, is een goed beeld geen overbodige luxe.

Logisch. Waarom eigenlijk?

De omkering is volledig. Want ‘ooit’ gingen de toeschouwers toeschouwen bij een sportwedstrijd. Dat wat de spelers deden, was de reden dat men kwam. En die spelers speelden in principe voor zichzelf. Dat is goed te zien in de lagere competitieregionen, waar geen hond langs het veld staat te kijken en tóch met dezelfde regels hetzelfde spelletjes wordt gespeeld.

Wordt dat spel steeds mooier, beter of spannender, dan wordt het voor toeschouwers interessanter om te kijken. Aan het spelletje wordt een extra laag toegevoegd in de vorm van amusement voor niet-spelers. En in z’n aburdste vorm is het mogelijk gebleken geld te vragen voor dat passieve kijken. Laten we het daar maar niet over hebben.

Belangrijk is dat het spel er voor de spelers is en dat de toeschouwers feitelijk geen toegevoegde waarde hebben. En dat is dus 180 graden gedraaid. Want in steeds meer sporten – toevalligerwijs ook die waarin het nodige geld in om gaat – is de invloed van de toeschouwer zichtbaar: ten behoeve van zijn gemak en vermaak, worden aanpassingen gepleegd. Da’s subtiel anders dan dat aanpassingen worden gepleegd in het belang van het spelletje of de spelers.

Dat is een andere ontwikkeling. Omdat op topniveau spelletjes worden gespeeld door teams of spelers die qua capaciteiten dicht bij elkaar liggen, wordt het onderscheidend effect van een wedstrijd steeds kleiner. Dan móet je de regels gaan aanpassen. Maar, let wel, díe aanpassing is ingegeven door het spelletje. Een aanpassing in de buitenspelregel of in toernooisystemen is primair bedoeld om het spelelement te benadrukken.

20120730-181234.jpg

Blauwe hockeyvelden en geelgroene ballen. Ze zijn er omdat een voor het spelletje niet-relevante factor er om vraagt.

Het lijkt zo’n kleine, en kijker-sympathieke, aanpassing. De vraag is altijd bij zoiets waar de glijdende schaal dan stopt. In de VS bepalen zendgemachtigden al lang de tijdstippen waarop sportwedstrijden worden gespeeld, inclusief de pauzemomenten.

Wat mij betreft, is er dan geen sprake meer van sporters en een sportevenement, maar van artiesten en volksvermaak. Da’s niet meer subtiel anders. Da’s wezenlijk anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s