Pure Fantasy

Jij hebt dat vast ook wel ‘s: dat je zo lekker half-afwezig is de rij staat voor een kassa. En dat dan ineens je oog valt op een product of een slogan waarvan je denkt: grutjes, wat vreemd eigenlijk.

Volgens mij hebben reclameschrijvers dat ín zich: de neiging ons te willen beduvelen. Want veel anders doen ze niet. En wij raken erdoor besmet en denken steeds vaker: dát geloof ik niet. Wat moet je nu met ‘kortingen tot wel €40’, ‘u maakt kans op een mooie prijs’, ‘gebakje met koffie gratis’, ‘19% korting op alle tv’s’ of ‘herenoverhemden vanaf €10′. Onwaar zijn ze niet. Maar onduidelijk wel. Op zich niet zo vreemd. Want hordes reclamemensen denken dat het naar binnen lokken van klanten door middel van onduidelijke aanprijzingen effectief is. Dat als de klant eenmaal binnen is, hij of zij vast wel verder kijkt en mogelijk toch iets (duurders) koopt.

Ik waag dat te betwijfelen.

Zolang het om sporadische acties gaat, kan ik me voorstellen dat mensen happen. Maar wie heden ten dage een gemiddelde winkelstraat doorloopt, wordt van alle kanten bestookt met Enorme Voordelige Aanbiedingen en Topvoordelige Koopjes. Dan heerst overdaad en iedere visser weet dat teveel voeren tot luie, niet bijtende vissen leidt. Als iedereen maar om aandacht schreeuwt, is het maar de vraag of steeds harder schreeuwen de oplossing is.

Aldi en Liddl zijn voorbeelden van winkels die toch behoorlijk last moeten hebben van zo’n imago. Ik ken in mijn omgeving eigenlijk niemand die op de écht goedkope folderaanbiedingem van Aldi nog aan gaat. Ik heb het dan over de non food aanbiedingen: hun zeker niet slechte computers enzovoort. Want het beeld daarbij is het antwoord: “nee, sorry, uitverkocht. We hadden er eentje”. Dan ga je geen tweede keer kijken. En als de ‘overhemden voor €10’ allemaal XXL blijken te zijn of XS, dan krijg je hetzelfde effect: ‘ja, maak dat de kat maar wijs’.

Of het precies klopt, weet ik niet. Er zullen vast volksstammen zijn die het práchtig vinden op ‘koopjesjacht’ te gaan (waarbij het wel de vraag is wie nu op wie jaagt). Dus voorlopig zullen we nog heel veel worden geconfronteerd met het onduidelijke, en soms vermakelijk kromme, taalgebruik van reclamemakers.

Daaraan moest ik denken, toen op een zaterdagochtend in de rij bij het Kruidvat – waar we blarenpleisters kochten – m’n oog viel op de naam van dit product:

20120721-180142.jpg

‘Pure Fantasy’…. ‘Zuiver fantasie’…. Maar waarom zou je zoiets dan nog kopen?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s