Open innovatie tot aan de grens

Niet dat ik er een heilig geloof in heb, want ‘heilig geloof’ verhindert iedere vorm van discussie. Maar ik hóóp wel van harte dat we zo langzamerhand eens naar een samenleving groeien waarin coöperatie centraal staat. Dat impliceert wel dat wat we weten en ontwikkelen ‘open’ is. Eenieder die meent dat samengewerkt kan worden door partijen of mensen die (een deel van) hun vaardigheden of bedoelingen onder de pet houden, is volgens mij de weg kwijt. Dat, immers, is een situatie van verborgen agenda’s en bedoelingen. Dat, immers, is een onoprechte wereld.
Wat perspectieven biedt, is een wereld die bestaat uit open initiatieven: open data, open source, open standaarden, open innovatie. Vooral open innovatie is een interessante, omdat daarin wordt sámengewerkt en omdat daarin goede ideeën deelbaar worden gemaakt waardoor ook anderen erop kunnen voortborduren.

Maar kán het wel, open innovatie?

Een citaat (uit dit artikel):

Small nations and regions in particular must have a mentality, not of lauding their own world-beating talent, but of being able to marshall capabilities across borders.

En dat is dus een dilemma, denk ik.

Want natuurlijk is het zo dat landsgrenzen niet belemmerend moeten werken. En natuurlijk moet het zo zijn dat je over eigen ego en landsbelangen heen moet stappen. En natuurlijk is het zo dat de hele wereld je speelveld is geworden.

Maar het is ook nog steeds zo dat het wel uitmaakt waar het geld blijft. Zolang er geld is gemoeid met innovatie, zal het advies aan die kleine spelers, denk ik, slecht uitpakken voor diezelfde kleine spelers. De zuigkracht – bijna als een onontkoombaar zwart gat – van grote spelers zal er zorg voor dragen dat innovatieconcentraties ontstaan. En daaraan gekoppeld (nieuwe) belangen en dus belangenbehartiging.

Ik ben er dus nog niet van overtuigd. Het doet me nog teveel denken aan ‘maar we kunnen er tróts op zijn dat het ónze jongens waren die xxx groot hebben gemaakt’… en meer hebben we er ook niet aan overgehouden, want de benefits zijn naar elders gestroomd: het verdiende geld en de denkkracht. Een vreemde gewaarwording in een wereld waarin nationaliteiten en staten minder van belang zouden zijn.

Het kan zijn dat ik ‘marshall capabilities across borders’ te beperkt opvat – en er dus regie blíjft bestaan uit het ‘moederland’ – maar toch…

Wat denk jij?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s