Een schema van jouw denken en doen

Wellicht zegt de term je iets: mental map. De term duidt iets belangrijks aan: mensen gebruiken deze visualiseringstechniek om zich te oriënteren en te herinneren. Even een citaat uit Wikipedia:

20120601-161013.jpg

Mental maps worden dus gebruikt om positie te bepalen. Ik weet niet hoe het jou vergaat, maar ik heb daar steeds meer moeite mee. Met het bepalen wíe ik ben, in welke context en op welk moment. En nee, dat is geen gevolg van mijn werkloosheid – die tussen twee haakjes vandaag officieel is begonnen, door mij eufemistisch aangeduid als ‘sabbatical‘ – maar wel een gevolg van de social media waarop ik actief ben.

Ik merkte dat het me niet lukt een bevredigend en in mijn ogen coherent beeld van mezelf ‘neer te zetten’. Afgezien van de vraag of dat überhaupt mogelijk is omdat we meerdimensionale wezens zijn, lukte het me steeds minder om profielen en netwerken bij te houden.

Met als effect dat ik er versnipperd bij lig in de social media-wereld.

Eerlijk gezegd, kan ik dat niet weten. Want om die conclusie te trekken, zou ik jou en veel anderen moeten vragen om mij te beschrijven. En zelfs dan moet nog de hobbel worden genomen dat júllie weleens gelijk kunnen hebben en ik mezelf verkeerd waarneem. Moeilijk, moeilijk, moeilijk.

Wat me bij mezelf opvalt, is dat ik mezelf bescherm tegen die fragmentatie. En op een eenvoudige, maar wel brute wijze: ik trek me terug op één of twee platforms en verslons de meeste andere. Zo zul je mij het compleetst aantreffen op Twitter. Dat medium ‘past’ mij het beste: ik houd van de soort van berichten – met uitzondering van de reclame-tweets – en de snelheid. Een willekeurig ander zou dat wellicht een oppervlakkig zenden noemen.
Ook erg prettig vind ik Path. Maar dat is een applicatie op mijn iPhone, en sinds ik niet meer werk, gebruik ik die minder. Sorry, Path-netwerk, ik verwaarloos jullie. Dat geldt ook voor Google+, alhoewel ik moet bekennen dat daar wel degelijk een gebrekkige mental map van dat systeem mij parten speelt: het lukt me niet (snel genoeg) een interessant netwerk samen te stellen. Mocht je er dus nog eentje in de aanbieding hebben….
Facebook en LinkedIn gebruik ik ook marginaal. Maar dat heeft alles te maken met het soort van gesprek dat daar wordt gevoerd. Zeker op LinkedIn ervaar ik de meeste discussies als, soms onverholen, aquisitiekanalen. In mijn termen: ik mis de oorspronkelijkheid en openheid van Twitter (ja, ja, ik weet ‘t: ook dát moet je niet overdrijven en romantiseren).

Kortom, ik zit wat met mezelf in de knoop en in de maag, met de mental map van mezelf.

Want het is toch wel een uitdaging te denken dat we in staat zijn die ongelooflijk complexe sociale structuur tussen mensen te vangen in modellen, laat staan in één model.
Als je jezelf beschouwt als een poppenspeler die aan talloze touwtjes poppetjes (rollen) heeft die allemaal aan hém zijn verbonden, dan heb je een beetje een beeld, een mental map, van het probleem: de touwtjes werken in één richting richtinggevend – náár de poppetjes – maar andersom niet. De poppetjes zijn op geen enkele wijze in staat de poppenspeler te beïnvloeden.

Het is uiteraard niet een volledig kloppende beeldspraak. Daarvoor ís het ook beeldspraak. Maar ik hoop dat ik een beetje duidelijk heb kunnen maken dat ik – en jij ook – meer ben dan de losse flarden zicht die social media ons van elkaar gunnen. Ik heb een mental map, een beeld, van mezelf.

Maar de vraag is welke mental map jij van míj hebt.

20120601-170433.jpg

2 thoughts on “Een schema van jouw denken en doen

  1. Jan, het beeld dat ik van je heb is een man die zoekende is. En dat staat los van je huidige periode. Een man die permanent zoekende is. En dat is goed in een wereld die permanent en sneller dan ooit verandert. Dat sluit aan. Maar … bedrijven en individuen die de snelheid van veranderingen moeilijk vinden, zoeken mensen die hun een gevoel van zekerheid, vastheid, veiligheid geven. Dat is schijnveiligheidheid, zeker, maar is wel wat de meeste bedrijven willen. In je zoektocht denk ik dat jij uit moet komen bij ondernemingen die zelf de verandering als constante zien. Of anders moet je meer focussen op de lijn dat niks meer tot rust komt en jij anderen kan helpen daar mee te leven en het optimale uit te halen. Nou ja, eerste indruk.

    • Yek. Ik ben – voor sommigen – een open boek 😉 Nu is dat ook wel wat ik wil: zoveel mogelijk transparantie. Ik denk dat je gelijk hebt, Erwin, met je karakteranalyse (alhoewel ik merk dat ik mezelf ánders zie en adviseer dan dat ik met anderen doe. Afstand nemen van jezelf is verdomd lastig).

      Maar ik ben wel benieuwd naar dat ene stukje zin: “bedrijven die verandering als constante zien”. Die zijn inderdaad, denk ik, de interessantste. Vraag is waar die zich bevinden? Ik denk dat die zich niet in één segment of bedrijfstak bevinden, maar verspreid zijn. En, net als dat karakter, héél lastig te vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s